YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/4140
KARAR NO : 2015/10726
KARAR TARİHİ : 20.10.2015

MAHKEMESİ : ANKARA 4. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 10/02/2014
NUMARASI : 2013/317-2014/26

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/02/2014 tarih ve 2013/317-2014/26 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin V.-K.ibareli tanınmış markaları bulunduğunu, davalının ise V. ibaresini tescil için başvurduğunu, yaptıkları itirazın kısmen reddedildiğini, oysa markalar arasında iltibas tehlikesi bulunduğunu, tanınmışlıklarından haksız yarar sağlanacağını ileri sürerek, YİDK kararının iptalini, markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı S. Ayakkabı Dış Tic. Ltd. vekili, V. ibaresini 2001 yılından beri kullandıklarını, markaların benzer olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak, markalar arasında iltibas tehlikesi bulunduğu, benzer sınıflar yönünden YİDK kararının iptali gerektiği, davalı marka başvurusuna ilişkin işlem dosyasında ve YİDK’ya itiraz aşamasında dayanılmayan davacının 2005/03194 sayılı markasının üstün hakkı bulunması ve davalı markasıyla işitsel ve görsel benzerlik taşıması nedeniyle tescil olunmasının davacı markası ile karıştırılmasına yol açma ihtimali bulunduğu, 03.sınıftaki “Aşındırıcı ürünler” yönünden de davalı markasının hükümsüzlük koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı davalılardan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 20/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.