YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/16353
KARAR NO : 2015/17103
KARAR TARİHİ : 01.10.2015

MAHKEMESİ : Tavşanlı İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 11/02/2015
NUMARASI : 2015/17-2015/25

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire’ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R
Borçlu vekili İcra Mahkemesi’ne başvurusunda, dayanak ilamda faize ilişkin bir hüküm bulunmamasına rağmen faiz talep edildiğini, faizin başlangıç tarihinin icra emrinde belirtilmediğini, Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi gereğince Maliye Hazinesi’nin harçtan muaf olması nedeniyle kendisinden icra harcının talep edilemeyeceğini belirterek takibin iptalini talep etmiştir.
Mahkemece; şikayetin kabulü ile Bafra İcra Müdürlüğü’nün 2014/7001 Esas sayılı takibinin iptaline karar verilmiştir.
Hüküm, borçlu vekili tarafından vekalet ücreti ve yargılama giderine hasren temyiz edilmiştir. Mahkemece 30.03.2015 tarihli ek karar ile süresinde olmayan temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu kez temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Somut olayda ; mahkemenin yüze karşı tefhim ettiği kısa kararda vekalet ücreti ve yargılama giderine ilişkin bir hüküm bulunmadığından ve vekalet ücreti ve yargılama giderine ilişkin bu durumu gerekçeli karar ile öğrenen borçlu vekilinin temyiz isteği süresinde ve yöntemine uygun kabul edilerek, Bafra İcra Hukuk Mahkemesi’nin 08.01.2015 tarih ve 2014/197 Esas, 2015/3 Karar sayılı temyiz başvurusu süresinde olmadığından temyiz talebinin reddine ilişkin 30.03.2015 tarihli ek kararı doğru değildir.
Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme Ek kararının yukarıda yazılı nedenlerle kaldırılmasına karar verildi. Temyiz incelemesine geçildi.
İİK’nun 4949 sayılı Kanun’la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanunun Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 5.980,00 TL’yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.
Borçlu vekilinin temyiz dilekçesinin açıklanan nedenle REDDİNE, taraflarca HUMK’nun 388/4. (HMK m. 297/ç ve İİK’nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.