YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/22488
KARAR NO : 2015/18159
KARAR TARİHİ : 24.11.2015

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık …’ın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili, sanık …’in mahkumiyetine ilişkin hüküm ise sanık … tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık …’ın beraatine ilişkin hükmün temyiz incelenmesinde;
Yapılan yargılama sonunda, suç tarihinde, aynı suçtan hakkında mahkumiyet hükmü kurulan … isimli şahıstan ele geçirilen, 2863 sayılı Kanun kapsamında kültür varlığı olduğu değerlendirilen parçaların, sanıkla ilgisinin bulunduğuna dair dosya kapsamı itibariyle delil bulunmadığı, bu kapsamda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısının, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2-Sanık…’in mahkumiyetine ilişkin hükmün temyiz incelemesine gelince;
Suç tarihinde, saat 17:30 sıralarında,.. Jandarma Komutanlığı’na yapılan ihbarda, sanığın yanında bulunan şahısla, .. ilçesi,… köyünde bulunan … isimli kişinin yanına gelip, bir kısım kültür varlıklarını satmaya çalıştığının bildirilmesi üzerine, kolluk görevlilerince …. köyüne gidildiği, burada …. isimli şahsın aracının görülmesi üzerine, takibe alındığı, bu aracın bir dolmuş durağında durup, sanığı indirdiği, sanığın, dolmuş durağında beklerken yanına gidilip, elindeki poşette ne olduğu sorulduğunda, poşetin içerisinde bulunan objeleri kolluk görevlilerine gösterdiği, bu şekilde, kültür varlığı olabileceği değerlendirilen çeşitli objelerin ele geçirildiği, bu eserler üzerinde müze uzmanı bilirkişiler tarafından yapılan inceleme sonucunda düzenlenen raporda, 29 adetinin 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli kültür varlığı niteliğine haiz olduğunun belirtildiği, sanığın dosya kapsamında mevcut ifadeleri incelendiğinde, kendisinin ..’dan, arkadaşı… ile olay günü ..’a geldiğini, buradayken …’dan ayrılıp bir parkta,… isimli arkadaşı ile buluştuğunu, …’ın parkta dava konusu parçalardan 29 adetini kendisine verdiğini ve bunların değerli olup olmadığını sorduğunu, bunların değerli olmadığını ancak müzeye verilebileceğini belirtilerek, müzeye teslim etmek üzere bu 29 adet parçayı….’dan teslim aldığını, daha sonra ….’ın kendisini bir kahveci ile tanıştırdığını, bu kişinin de eski bir vazoyu kendisine verdiğini, bu kişilerden ayrıldıktan sonra … ile buluşup …’a geldiklerini, …’dan ayrıldıktan sonra burada önceden tanıdığı, … ile buluştuğunu, bu şahsın kendisini bir dolmuş durağına bıraktığını ve daha sonrada kolluk görevlilerinin yanına gelip, işlem yaptıklarını, dava konusu eserleri müzeye verip, belirlenecek ikramiyeden faydalanmak amacıyla teslim aldığını, beyan ettiği, görülmekle;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, eksik inceleme ile verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Dava konusu varlıklar üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, hali hazır durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, dosyanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğü uzmanlarının soruşturma aşamasında düzenledikleri rapor hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,
2-2863 sayılı Kanun’un 75. maddesinde, kanun kapsamında kalan suçlar nedeniyle el konulan taşınır kültür ve tabiat varlıklarının tasnif ve tescili yapılmak üzere müzeye teslim edileceği öngörülmüş olmasına, mahkemelerin belirtilen hususu karar altına almamaları halinde idarenin dava konusu eşyaların mülkiyeti ve yapılacak işlemler konusunda karşılaşacağı tereddüte rağmen ele geçen ve 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı niteliğine haiz eserlerin Müze Müdürlüğüne teslimi konusunda bir karar verilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.