YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3438
KARAR NO : 2015/10945
KARAR TARİHİ : 22.10.2015
MAHKEMESİ : SAMSUN(KAPATILAN) 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 07/11/2013
NUMARASI : 2013/86-2013/86
Taraflar arasında görülen davada Samsun(Kapatılan) 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/11/2013 gün ve 2013/86-2013/86 sayılı kararı onayan Daire’nin 27/11/2014 gün ve 2014/16505-2014/18536 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, dosya içerisindeki okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin gemilere acentelik hizmeti veren Türkiye de mukim firma olduğunu, iştigal alanı çerçevesinde “S. C.” isimli gemiye gemi donatanının talebi çerçevesinde bir süre acentelik hizmeti verdiğini, vermiş olduğu acentelik hizmeti karşılığında acentelik ücretine hak kazandığını, ayrıca bu hizmetin ifa edildiği süreç içerisinde doğan ve gemi donatanı adına onun talimatıyla ödemesini yaptığı diğer harcamalar bakımından da davalıdan işbu ödemelerin talep edildiğini, fakat davalı tarafından gereken ödemenin yapılmadığını, geminin yapmış olduğu toplam 6 sefer kapsamında müvekkilinin gemiye vermiş olduğu acentelik hizmeti kapsamında ve diğer harcamaların hepsinin faturalandırılmış olduğunu, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile toplam 52.332,15 USD alacağı bulunduğunu, acentelik hizmeti ve bu kapsamda yapılan diğer harcamaların TTK’nın 1235 ve 1236. maddeleri kapsamında müvekkili lehine kanuni rehin hakkı verdiğini belirtmiş, alacağın ödenmemesi nedeniyle alacak miktarı kadar gemi üzerinde kanuni rehin hakkının tesisi için fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 52.332,15 USD tutarındaki alacağın dava tarihinden itibaren bankaların ABD Dolarına uyguladığı en yüksek ticari oranı dikkate alınarak hesaplanacak işlemiş faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, gemi üzerinde TTK’nın 1235 ve 1236. maddeleri kapsamında müvekkili lehine kanuni rehin hakkı tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.