Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2013/23425 E. 2015/36074 K. 20.10.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/23425
KARAR NO : 2015/36074
KARAR TARİHİ : 20.10.2015

Tebliğname No : 4 – 2012/116165
MAHKEMESİ : Eskişehir(Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 28/02/2012
NUMARASI : 2011/337 (E) ve 2012/238 (K)
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Mağdur katılan S.. A..’ ın 21.03.2012 havale tarihli temyiz dilekçesiyle şikayetten vazgeçmesi karşısında; mahkemece daha önce verilen katılma kararının CMK’nın 243. maddesi gereğince hukuken geçersiz kaldığı ve temyiz edenin bu yetkisinin bulunmadığı,
Anlaşıldığından; mağdur S.. A..’ın tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca temyiz talebinin REDDİNE,
2- Sanığın temyiz isteğine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
a)Sanığa yükletilen tehdit ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık E.. A..’ ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
b-Hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Mağdurun temyiz aşamasında, 21.03.2012 tarihli dilekçesinde sanık hakkında şikayetinden vazgeçtiği, sanığın da mahkemenin 09.01.2012 tarihli celsesinde müştekinin vazgeçmesi halinde rıza göstereceği yönünde beyanının bulunduğu,
Anlaşıldığından, sanık E.. A..’ın temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, 5237 sayılı TCK’ nın 73/4 ve 5237 sayılı CMK’ nın 223/8. maddeleri uyarınca tebliğnameye aykırı olarak KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 20/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.