Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2015/4183 E. 2015/11006 K. 26.10.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/4183
KARAR NO : 2015/11006
KARAR TARİHİ : 26.10.2015

MAHKEMESİ : BABAESKİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 04/11/2014
NUMARASI : 2013/461-2014/414

Taraflar arasında görülen davada Babaeski Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/11/2014 tarih ve 2013/461-2014/414 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, tarafların dava dışı G.E. Turizm İnş. Ziy. Eşy. Balıkçılık ve Seracılık Gıda San. Dış Tic. Ltd. Şti.’yi kurduklarını, zarar edilmesi üzerine tasfiye kararı alındığını, müvekkilinin tasfiye memuru olarak tasfiyeyi gerçekleştirdiğini, üretim tesisi işletme belgesinin müvekkilinin şirket borçlarını ödemesine binaen davacıya verileceğini kararlaştırıldığını, ancak davalının bu belgeyi üçüncü şahıs bir şirkete devrettiğinin öğrenildiğini ileri sürerek şimdilik 50.000 TL’nin tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahı olan Milas Mahkemelerinin yetkili olduğunu savunarak yetki itirazında bulunmuş, esas yönden de davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın alacak davası olduğu, tasfiye ve terkin edilen şirketin ortağı olan davacının, harici anlaşmaya dayanarak işletme belgesini 3. kişilere devreden davalıdan alacak talep ettiği, davalının süresinde usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunduğu, şirketin tasfiye ve terkininden sonra şirket ortağı olan tarafların tasfiye sonrası alacak iddialarında özel yetki düzenlemesinin söz konusu olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, talep halinde dosyanın görevli ve yetkili Milas Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.