YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/4677
KARAR NO : 2015/11215
KARAR TARİHİ : 28.10.2015

MAHKEMESİ : ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 03/02/2015
NUMARASI : 2014/12-2015/18

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/02/2015 tarih ve 2014/12-2015/18 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “B.” ibareli marka başvurusunun davalı tarafından yapılan itiraz üzerine diğer davalı TPE YİDK tarafından reddedildiğini, “C.” kelimesini içerisinde barındıran pek çok markanın TPE tarafından ilana açılmış ve büyük bir kısmı davalı şirket ile aynı sınıflarda tescil edilmiş iken tamamen farklı bir anlama gelen ve bütünsel olarak farklı yapıya sahip olan “B.” marka başvurusunun reddedilmesinin hukuka aykırı ve çelişkili bir durum oluşturduğunu, “B.” bileşik isminin Türkçe karşılığının “süper, iyi, güzel ev” olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptalini talep etmiştir.
Davalı TPE vekili, kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı şirket vekili, müvekkili firma adına tescilli “C.” markasının, müvekkili tarafından ayırt edici hale getirilmiş olduğunu, marka başvurusu ile müvekkiline ait tanınmış marka konumundaki C. markasının benzerlik teşkil ettiğini ve halk nezdinde davaya konu marka başvurusunun müvekkiline ait marka ile ilişkilendirilmesi ve seri marka zannedilmesi ihtimalinin yüksek olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, dava konusu “B.” markası ile davalı yana ait “C.” markasının 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddeleri anlamında benzer olduğu ve iltibas ihtimalin mevcut olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.