YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/16765
KARAR NO : 2015/22167
KARAR TARİHİ : 02.12.2015

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1 -b, 142/2-d, 143 (2 kez), 31/3 (2 kez) ve 62. (2 kez) maddeleri uyarınca 2 defa 2 yıl 7 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 1. Çocuk Mahkemesinin 25/04/2012 tarihli ve 2011/839 esas, 2012/285 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 31.08.2015 gün ve 2015-17796/57520 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2015 gün ve 2015/306109 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre; benzer bir olay sebebiyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02/10/2007 tarihli ve 2007/6-195-197 sayılı ilamında değinildiği üzere, “araya zaman aralığı girmediği ve fiilin kesintiye uğramadan devam ettirildiği gözetildiğinde, sanığın eyleminin bütün halinde tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu, suça vasıf verilirken eylem bütünlüğü içindeki en ağır niteliğe dayanılması gerektiğinin” belirtilmesi karşısında, somut olayda, yakınanın evinden para ve bir kısım eşya ile birlikte alman otomobil anahtarıyla evin otoparkında bulunan aracın çalınmasının tek bir hırsızlık suçunu oluşturacağının kabul edilmesi gerekirken, sanığın yazılı şekilde iki ayrı hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Yakınana ait konuttan gerçekleştirdiği hırsızlık eylemi sırasında, cep telefonları ile yakınana ait otomobilin anahtarını ve trafik tescil belgesini alan sanığın, evin önünde park halindeki otomobili de çaldığı olayda, eylemin bir bütün halinde tek bir hırsızlık suçunu oluşturacağı ve daha ağır yaptırım öngören suçtan hükümlülük kararı verilmesi gerektiği gözetilmeyip, iki ayrı suçtan hüküm kurulması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (İSTANBUL) 1. Çocuk Mahkemesinden verilip kesinleşen, 25.04.2012 gün ve 2011/839, 2012/285 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, hükmün 1.bendinde yer alan ve TCK’nın 142/1-b, 31/3, 62. maddelerinin uygulanmasına ilişkin mahkumiyet kararının hüküm fıkrasından ÇIKARTILMASINA, hükmolunan 2 yıl 7 ay 3 gün hapis cezasının ÇEKTİRİLMEMESİNE, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 02.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.