Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2015/636 E. 2015/16600 K. 03.11.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/636
KARAR NO : 2015/16600
KARAR TARİHİ : 03.11.2015

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK’nın 234/2. maddesindeki zorunluluğa rağmen mahkemece barodan kendisine vekil atanmamış olması nedeniyle davaya katılma hakkını kullanamayan mağdur …, aynı Kanunun 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, yerel mahkemece barodan atanan vekili aracılığıyla hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdurun, 5271 sayılı CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ve sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Oluşa ve dosya içinde bulunan olay anını gösterir kamera görüntüsüne göre; meskun mahalde gündüz vakti sanığın idaresindeki motosiklet ile yolun sağ tarafına yakın mesafede yavaş bir hız ile ilerlediği sırada kendisine göre yolun sağındaki dere yatağı üzerinde bulunan beton köprü üzerinden birden yola koşarak çıkan mağdur çocuğa çarpmamak için fren yapıp direksiyonu sola çevirerek ayaklarını yere koymasına rağmen kısa mesafede aniden yola çıkan çocuğa motosikletin ön tekerleğinin hafifçe sürtünmesine engel olamayan sanığın kısa bir zaman aralığında ve kısa bir mesafede kendi seyir şeridi olan sağ şeride giriş yapan yayanın varlığını tedbir alabileceği kadar yeterli bir mesafeden öngörmesi ve bu kadar kısa bir mesafede gelişen zararlı sonucu önlemesi mümkün olmadığı anlaşılmakla atılı suçtan beraati yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmiş olması,
Kabule görede;
1-5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
2- Sanık hakkında tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle cezasının TCK’nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, hangi mahkeme ilamının tekerrüre esas alındığının karar yerinde gösterilmemesi,
Kanuna aykırı olup sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi