YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/17157
KARAR NO : 2015/21591
KARAR TARİHİ : 24.11.2015

Tebliğname No : 2 – 2013/91163İ
MAHKEMESİ : Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 06/12/2012
NUMARASI : 2012/165 (E) ve 2012/651 (K)
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I-Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin mahkumiyeti içeren kararın tekerrüre esas alınması gerekirken, adli sicil kaydında bulunan her iki kararın da tekerrüre esas alınması,
2-5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesinde belirtilen, velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanığın tekerrüre esas alınan Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 13/03/2009 tarih, 363 – 151 sayılı kararındaki hırsızlık suçundan verilen 1 yıl hapis cezasını içeren mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasına, yine hükümdeki 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak “sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde sayılan hakları kullanmaktan mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II-Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın 19/04/2012 tarihli celsede varsa karşı tarafın zararını karşılamaya hazır olduğunu söylemesi ve yakınanın da 04/10/2012 tarihli ifadesinde eşyalarının kendisine tamamen iade edildiğini ve olaya ilişkin maddi bir zararının bulunmadığını söylemesi karşısında sanık hakkında TCK’nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin mahkumiyeti içeren kararın tekerrüre esas alınması gerekirken, adli sicil kaydında bulunan her iki kararın da tekerrüre esas alınması,
3-5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesinde belirtilen, velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 24/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.