YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/16621
KARAR NO : 2015/21607
KARAR TARİHİ : 24.11.2015

Tebliğname No : 2 – 2013/36959
MAHKEMESİ : Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 13/06/2012
NUMARASI : 2012/376 (E) ve 2012/754 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :
Mağdurdan çalınıp temyiz dışı sanık satılan akülerin, temyiz dışı sanıkların olay nedeniyle yakalandıklarında suça konu akülerin satıldığı yeri söylemeleri sonucunda kolluk görevlileri tarafından temyiz dışı sanık ‘den alınarak mağdura iade edildiğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 26/03/2013 tarihli, 2012/6-1232 E. ve 2013/106 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı üçüncü bir kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanık veya sanıkların artık eşya üzerinde tasarruf yetkisi kalmadığından, üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan suça konu eşyayı sattığı yeri göstermesi sonucu suça konu eşyanın satın alınan kişiden alınarak mağdura iadesinin 168. madde anlamında sanık veya sanıklar tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulü mümkün olmadığından tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesi benimsenmemiştir.
Sanıkların, kamyonun dışında duran ve kilidi bulunmayan akü muhafaza kutusundan iki adet akü çalmaktan ibaret eylemlerinin TCK’nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden TCK’nın 141/1. maddesiyle hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından; TCK’nın 142/1-b maddesinin uygulanması istemiyle haklarında kamu davası açılan sanıklar hakkında, TCK’nın 141/1. maddesiyle hüküm kurulmadan önce sanıklara ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeden TCK’nın 142/1-b maddesi yerine TCK’nın 141/1. maddesiyle hüküm kurulması sanıklar lehine olduğundan bozma nedeni yapılmamış, Tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşünceleri de benimsenmemiştir.
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
02/07/2012 tarihli ve 6352 sayılı Kanun’un 100. maddesiyle, CMK’nın 324/4. maddesine eklenen “Devlete ait yargılama giderlerinin 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir.” şeklindeki düzenlemenin hüküm tarihinden sonra 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe girmesi nedeniyle, sanıkların sarfına neden olduğu 18,00 TL’den ibaret yargılama giderinin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesinin gerekmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ile sanık müdafiinin temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “Bakiye kalan ve 3 davetiye gideri 18,00 TL yargılma giderinin sanıklar eşit olarak alınmasına.” biçimindeki bölüm çıkarılarak yerine “Sanıkların sarfına neden olduğu 18,00 TL yargılama giderinin, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken 20 TL’lik tutardan az olması nedeniyle CMK’nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.