Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2015/15410 E. 2015/21495 K. 24.11.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/15410
KARAR NO : 2015/21495
KARAR TARİHİ : 24.11.2015

Tebliğname No : 13 – 2014/121457
MAHKEMESİ : Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 23/01/2014
NUMARASI : 2013/307 (E) ve 2014/24 (K)
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen beraat kararlarının gerekçesine yönelik temyiz istemi bulunmayan suça sürüklenen çocuk müdafiinin hükmü temyizde hukuki yararı olmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesine göre yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE;
II- Sanıklar ve müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;
Sanıklar müdafii 24.01.2014 havale tarihli temyiz isteminin, sanıklar hakkındaki beraat kararına ve gerekçesine değil, sanıklar hakkında verilen müsadare kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
a) Sanıklar ve yönünden yapılan incelemede;
Her ne kadar sanıklar müdafii, sanık ile ilgili olarak müsadere yönünden temyiz talebinde bulunmuş ise de; Dairemizin bozma kararı sonrasında yapılan yargılama sonucunda sanık ile ilgili müsadere yönünden bir karar verilmemiş olduğunun anlaşılmasına ayrıca sanık ile ilgili mahkemenin 04.09.2012 gün, 2010/539-2012/596 Sayılı müsadere kararının kesinleştiği halde, diğer sanıklar yönünden verilen bozma kararı sonrasında yapılan yargılamada sanık ile ilgili yeniden kurulan müsadere hükmünün hukuken geçerli olmayacağı ve sanık ile ilgili hukuki değerden yoksun olan 23.01.2014 tarihli müsadere kararı yeniden bir temyiz hakkı kazandırmayacağından, sanıklar müdafiinin temyiz talebinin sanıklar ve yönünden bu gerekçeler ile 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
b) Sanıklar yönünden yapılan incelemede;
Bozma kararı üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye ve dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Dairemizin bozma ilamına uyularak sanıklar’ın yüklenen hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından beraatlerine karar verildiği halde, yüklenen suçlardan elde edildiği şüphesi ile soruşturma aşamasında adli emanete alınan paraların sanıklara iadesi yerine, 5237 sayılı TCK’nın 54 ve 55. maddelerine aykırı biçimde müsaderesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasındaki müsadereye ilişkin kısımdan “Adli emanetin 2010/235 sırasında kayıtlı sanık ‘dan elde edilen 3.765.00 TL ile sanık ‘dan elde edilen 550.00 TL ‘nin TCK’nın 54 ve 55. maddeleri uyarınca müsaderelerine” kısmının çıkartılarak, “Adli emanetin 2010/235 sırasında kayıtlı, sanıklara ait olduğu anlaşılan, beraat eden sanık ‘dan elde edilen 3.765.00 TL ve beraat eden sanık .’dan elde edilen 550.00 TL’nin sanıklar ayrı ayrı İADESİNE” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.