YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/4124
KARAR NO : 2015/11060
KARAR TARİHİ : 26.10.2015

MAHKEMESİ : ANKARA 4. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 11/11/2014
NUMARASI : 2014/201-2014/323

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/11/2014 tarih ve 2014/201-2014/323 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilince davalı TPE nezdinde 2012/43871 nolu B. C. + şekil ibareli markanın adına tescili için başvuruda bulunulduğunu, TPE Markalar Dairesi Başkanlığınca yapılan inceleme neticesinde 556 Sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi uyarınca diğer davalı şirkete ait 2010/79202 sayılı B. ibareli marka mesnet gösterilerek başvuru kapsamında yer alan 21. sınıfa dahil mal ve hizmetlerin kapsam dışında bırakılmasına karar verildiğini, müvekkilince bu karara yapılan itirazın TPE YİDK tarafından verilen 21.2.2014 tarih 2014-M-1498 sayılı karar ile reddedildiğini, müvekkilinin marka başvurusunun redde mesnet gösterilen marka ile KHK’nın 7/1-b maddesi anlamında benzerliğinin bulunmadığını, müvekkilince redde mesnet gösterilen markanın kullanılmaması nedeniyle Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2014/97 esas sayılı dosyasında hükümsüzlük istemli dava açıldığını, söz konusu davanın sonucunun bu davanın sonucuyla ilintili olması nedeniyle bekletici mesele yapılmasının gerektiğini, redde mesnet gösterilen markanın sahibi ile müvekkilinin farklı sektörlerde faaliyet gösterdiğini ileri sürerek TPE YİDK tarafından verilen 21.2.2014 tarih 2014-M-1498 sayılı kısmi ret kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı S. İnş. Tur. Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, dava sebebi kararın müvekkilinin itirazı neticesinde değil resen yapılan değerlendirme sonucunda verildiğini, bu nedenle açılan davada müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı TPE vekili; başvuruya konu marka ile redde mesnet markanın esas unsurunun B. ibaresinden oluştuğu “S” takısının İngilizce çoğul eki anlamına geldiğini, eklendiği kelimenin yarattığı genel algıyı değiştirmediğini, markaların görsel işitsel ve anlamsal olarak birbirinin aynı olduğunu, tescilde öncelik ve markanın tekliği ilkeleri uyarınca TPE YİDK tarafından verilen kararın yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; redde mesnet marka ile başvuruya konu markanın esas unsurunun B. ibaresi olduğu ortalama tüketicilerin markaları yan yana koyup karşılaştırmalarının beklenemeyeceği, başvuru markasının bordo zemin üzerine sarı ve beyaz harflerle yazıdan oluşmasının tüketiciler nezdinde farklı bir algı oluşturmayacağı, tereddütsüz şekilde her iki markanın aynı veya bağlantılı ticari işletmelere ait olduğunu düşünecekleri, davalı TPE tarafından KHK’nın 7/1-b maddesi uyarınca verilen kararın yerinde olduğu, diğer davalı şirkete mutlak ret nedenine dayalı olarak açılan bu davada husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davalı şirket aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğundan, davalı TPE aleyhine açılan davanın esas yönünden reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.