YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/9607
KARAR NO : 2015/28916
KARAR TARİHİ : 20.10.2015

Tebliğname No : 3 – 2013/314940
MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 01/07/2013
NUMARASI : 2012/847 (E) ve 2013/465 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanıklar müdafiilerinin temyiz dilekçelerini sanık sıfatıyla vermiş oldukları, sanık Ertan müdafii ile sanık Levent’in temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklardan tahsiline karar verilen yargılama gideri miktarı hükme esas teşkil eden kısa kararda gösterilmemiş ise de, gerekçeli karardaki hüküm fıkrasında belirtilmesi karşısında tamamlanabilir niteliğinden dolayı, bozma nedeni yapılmamıştır
1) Sanık Ali’nin mağdur Özkan’ı yüzde sabit iz kalacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak,
a) Sanıklar Ali, Ertan ve Erdal’ın birlikte mağdur Özkan’ı 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan sandalye, cam bardak, çek pas sopası gibi yaralamaya müsait eşyalarla, yüzünde sabit iz oluşacak nitelikte yaralama eylemleri sebebiyle 5237 sayılı TCK’nin 87/1-c-son maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, yüzde sabit iz oluşturacak darbeyi hangi sanığın vurduğunun anlaşılamadığı gerekçesiyle, sanığın TCK’nin 86/2 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,
b) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nin 53/1-c maddesinde
belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
c) Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2 ve 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren Adana 8 Asliye Ceza Mahkemesi’nin 09/04/2009 tarihinde kesinleşmiş, 04/02/2009 tarih ve 2008/317 Esas – 2009/36 Karar sayılı 5237 Sayılı TCK’nin 142/1-b ve 143 maddeleri gereğince hükmolunan 4 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Antalya 3 Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21/10/2009 tarihinde kesinleşmiş, 19/12/2008 tarih ve 2007/1218 Esas – 2008/1277 Karar sayılı 5237 Sayılı TCK’nin 142/1-b, 62/1 ve 53 maddeleri gereğince hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,
2) Sanıklar Ertan ve Erdal’ın mağdur Özkan’ı yüzde sabit iz bırakacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanıkların üzerine atılı 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-c-son maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmalarının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek, savunmalarının talimat yoluyla aldırılması suretiyle CMK’nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle diğer yönler incelenmeksizin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA,
3) Sanıklar Ali, Erdal ve Ertan’ın mağdur Levent’i kasten yaralama, sanık Levent’in mağdurlar Erdal ve Ertan’ı kasten yaralama, sanık Özkan’ın mağdur Erdal’ı kasten yaralama suçlarından haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
a) Sanıklar Ali ve Erdal hakkında kurulan hükümlerde sanıklar hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2 ve 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak, sanık Ali hakkında tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren Adana 8 Asliye Ceza Mahkemesi’nin
09/04/2009 tarihinde kesinleşmiş, 04/02/2009 tarih ve 2008/317 Esas – 2009/36 Karar sayılı 5237 Sayılı TCK’nin 142/1-b ve 143 madddeleri gereğince hükmolunan 4 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Antalya 3 Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21/10/2009 tarihinde kesinleşmiş, 19/12/2008 tarih ve 2007/1218 Esas – 2008/1277 Karar sayılı 5237 Sayılı TCK’nin 142/1-b, 62/1 ve 53 maddeleri gereğince hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması, sanık Erdal hakkında tekerrüre esas mahkumiyetlerden en ağır cezayı içeren Mersin 3 Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08/02/2012 tarihinde kesinleşmiş, 03/03/2011 tarih ve 2011/159 Esas – 2011/191 Karar sayılı 5237 Sayılı TCK’nin 142/2-b ve 143 maddeleri gereğince hükmolunan 4 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Yumurtalık Asliye Ceza Mahkemesi’nin 04/03/2011 tarihinde kesinleşmiş, 06/07/2010 tarih ve 2009/113 Esas – 2010/59 Karar sayılı 5237 Sayılı TCK’nin 106/2, 53 ve 58 maddeleri gereğince hükmolunan 2 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması,
b) Sanıkların, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyları üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyları dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacaklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık Levent ile sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, sanık Ali hakkındaki hüküm fıkrasının 3. bölümünün tekerrür uygulanmasına ilişkin paragrafının karar metninden çıkarılarak yerine “Sanık A.. Ö..’ın Adana 8 Asliye Ceza Mahkemesi’nin 09/04/2009 tarihinde kesinleşmiş, 04/02/2009 tarih ve 2008/317 Esas – 2009/36 Karar sayılı 5237 Sayılı TCK’nin 142/1-b ve 143 maddeleri gereğince hükmolunan 4 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, sanığın cezasının 5237 sayılı TCK’nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, kazanılmış hak nedeniyle infaz aşamasında 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi yönünden değerlendirme yapılırken “tekerrüre esas alınan cezanın en ağırı olarak ”Antalya 3 Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21/10/2009 tarihinde kesinleşmiş, 19/12/2008 tarih ve 2007/1218 Esas – 2008/1277 Karar sayılı 5237 Sayılı TCK’nin 142/1-b, 62/1 ve 53 maddeleri gereğince hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının dikkate alınmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, yine sanık
Erdal hakkındaki hüküm fıkrasının 3. bölümünün tekerrür uygulanmasına ilişkin paragrafınının karar metninden çıkartılarak yerine “Sanık E.. B..’ın Mersin 3 Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08/02/2012 tarihinde kesinleşmiş, 03/03/2011 tarih ve 2011/159 Esas – 2011/191 Karar sayılı 5237 sayılı TCK’nin 142/2-b ve 143 maddeleri gereğince hükmolunan 4 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, sanığın cezasının 5237 sayılı TCK’nin 58/6 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, kazanılmış hak nedeniyle infaz aşamasında 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi yönünden değerlendirme yapılırken “tekerrüre esas alınan cezanın en ağırı olarak” Yumurtalık Asliye Ceza Mahkemesi’nin 04/03/2011 tarihinde kesinleşmiş, 06/07/2010 tarih ve 2009/113 Esas – 2010/59 Karar sayılı 5237 sayılı TCK’nin 106/2, 53 ve 58 maddeleri gereğince hükmolunan 2 yıl hapis cezasının dikkate alınmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, yine hüküm fıkralarının 3, 5 ve 7. bölümlerinin hak yoksunlukları ile ilgili paragraflarının karar metninden çıkarılarak yerine “Sanıkların 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen hak ve yetkileri kullanmaktan mahkûm oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyları üzerindeki TCK’nin 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan ise 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına” ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.10.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.