Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2015/25301 E. 2015/29262 K. 21.10.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/25301
KARAR NO : 2015/29262
KARAR TARİHİ : 21.10.2015

Tebliğname No : 2015/246321 – Kanun Yararına Bozma

Yaralama sucundan sanık S.. K..’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 87/1-c, 87/son ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/09/2011 tarihli ve 2010/649 Esas, 2011/968 sayılı Kararının Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 20/03/2014 tarihli ve 2013/22909 Esas, 2014/11821 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, hükümlü müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin, aynı Mahkemenin 26/11/2014 tarihli ve 2010/649 Esas, 2011/968 sayılı Kararına yönelik itirazın reddine dair Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/12/2014 tarihli ve 2014/1513 Değişik İş sayılı Kararına karşı Adalet Bakanlığı’nın 29.06.2015 tarih ve 2015/13306–42913 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 08.07.2015 tarih ve 2015/246321 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 23/3. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz.” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren Hâkim A.. T.. T..ın olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşlerinin etkisi altında kalabileceği, bu sebeple adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği hususu gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığı’nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/12/2014 tarihli ve 2014/1513 Değişik İş sayılı Kararının 5271 sayılı CMK’nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 21.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.