YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/3750
KARAR NO : 2015/32108
KARAR TARİHİ : 03.07.2015

Tebliğname No : KYB – 2015/177579

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
İncelenen dosyadan;
a) Bakırköy 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nce 08.12.2010 tarihinde 2010/2541 esas ve 2010/1309 karar sayı ile sanık A.. C..’ın TCK’nın 191. maddesinin 1. fıkrası ve 62. maddesi gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına hükmolunduğu; hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği,
b) İnfaz aşamasında, Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nce hükümlünün tedbire uymadığının bildirilmesi üzerine, aynı Mahkeme tarafından 04.07.2014 tarihinde 2014/619 esas ve 2014/1056 karar sayılı ile hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığı kabul edilerek, TCK’nın 191. maddesinin 1. fıkrası ve 62. maddesi gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının aynı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilerek aynı fiil nedeniyle yeniden hüküm kurulduğu
Anlaşılmıştır.
Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «Sanığın tekerrüre esas alınan Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesinin 2009/314 esas, 2009/483 sayılı kararında suç tarihi itibari ile 18 yaşından küçük olduğu ve tekerrüre esas başka sabıkası da bulunmadığı cihetle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 58/5.maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.» denilerek, Bakırköy 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 04.07.2014 tarihli hükmünün bozulması istenmiştir.
04.07.2014 tarihli mahkûmiyet hükmünden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’la TCK’nın 191 ve 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddesi gereğince uyarlama yapılarak, hükümlünün hukuki durumunun yeniden belirlenmesi gerekirken, mahkûmiyetine hükmolunması yasaya aykırı olduğundan, bu konuda kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdirinin sağlanması için, dosyanın Adalet Bakanlığı’na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE, 03.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.