YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/15782
KARAR NO : 2015/21861
KARAR TARİHİ : 26.11.2015
Tebliğname No : 2 – 2013/47700
MAHKEMESİ : Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 19/09/2012
NUMARASI : 2012/810 (E) ve 2012/1266 (K)
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Suça sürüklenen çocuk T.. D.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa’nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-Suça sürüklenen çocuk T.. D.. hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından; sanık H.. O.. hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık H.. O.. hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, 09.07.2012 tarihli yakalama ve muhafaza altına alma tutanağına göre, suça sürüklenen çocuk T.. D..’un yakalandığında suça konu kaynak makinelerini, elektrik kablolarını ve spiral bobinleri sattıkları kişiyi söyleyerek, bu malzemelerin bir kısmının katılana iadesini sağlamışsa da; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 gün ve 2012/6-1232 Esas – 2013/106 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanıkların, satıştan elde ettiği menfaati iade etmeden üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattığı yeri göstermesi, etkin pişmanlık olarak değerlendirilemeyeceği gibi, eşyanın satın alınan kişiden alınarak mağdura iade edilmiş olması da 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesi kapsamında sanıklar tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulünün mümkün olmaması nedeniyle, sanıklar hakkında koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının ve ayrıca bu durumun gözetilmemesinin yanı sıra çalınan eşyaları sattıkları kişiyi söyleyen kişinin suça sürüklenen çocuk Tahsin olması karşısında, sanık H.. O..’un kısmi iadede bulunduğu kabulüyle sanık hakkında TCK’nın 168/1-4 maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.