YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/7118
KARAR NO : 2015/28810
KARAR TARİHİ : 28.09.2015

Tebliğname No : 11 – 2015/266935
MAHKEMESİ : İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 30/06/2011
NUMARASI : 2010/373 (E) ve 2011/285 (K)
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Emniyet Genel Müdürlüğü tarafından düzenlenen ve mahkeme tarafından hükme esas alınan 16.08.2010 tarihli raporda aldatıcılık niteliğinin bulunduğunun belirtilmesi heyetimizce belge üzerinde yapılan incelemede de aynı sonuca ulaşılması karşısında
tebliğnamenin 1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- Sanığın adli sicil kaydında bulunan Beyoğlu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/30 Esas, 2003/322 Karar sayılı ilamında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak suçundan, 647 sayılı kanunun 4. maddesi gereğince adli para cezasına
çevrilerek 1.620.00 TL verilen adli para cezasına ilişkin hükmün kesin nitelikte olup tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
2- 5237 sayılı TCK’nun 53/3. maddesi gereğince aynı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması.
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma
yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasa’nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı Yasanın TCK’nun 58. maddesinin tatbikine ilişkin kısım ile aynı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler hükümden çıkartılarak yerine, ”sanığın 5237 sayılı TCK. nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yeralan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle eleştiri haricinde sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.