YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/12220
KARAR NO : 2015/18460
KARAR TARİHİ : 15.10.2015
MAHKEMESİ : Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 16/05/2013
NUMARASI : 2012/95-2013/285
S.. A.. ile Ş.. A.. ve müşterekleri aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 16.05.2013 gün ve 95/285 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı İ.. G.. tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı, tarafların paydaş oldukları 159 parsel üzerinde bulunan tek katlı evin mülkiyetinin kendisine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.
Davalılar Ahmet ve M.. A.. ile N.. A.. davayı kabul ettiklerini beyan etmişler,diğer davalılar ise yapılan tebligatlara rağmen duruşmalara katılmamışlar davaya karşı herhangi bir cevap da vermemişlerdir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 01.04.2013 tarihli teknik bilirkişi raporunda C harfiyle gösterilen tek katlı binanın davacıya aidiyetinin tespitine karar verilmesi üzerine hüküm, davalı İ.. G.. tarafından temyiz edilmiştir.
1)Dosya muhtevasına,dava evrakı ile yargılama tutanakları münderacatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğinde, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığından bu sebeple aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve işin esasına yönelen davalı İ.. G..’in diğer temyiz itirazlarının yerinde görülmemiştir.
2)Dava konusu muhdesatın üzerinde bulunduğu 159 parsel sayılı taşınmaz davacı ile davalılar adına elbirliği mülkiyet şeklinde kayıtlıdır. Davanın değeri ise muhdesatın davalıların paylarına isabet eden değeridir (zemin bedeli hariç). Buna göre, yargılama sonucunda hüküm altına alınan nispi karar ve ilam harcı ile aynı şekilde 6100 sayılı HMK’nun 326/2. maddesi uyarıca yargılama giderinden ve davacı yararına takdir edilen vekalet ücretinden her bir davalının tapu payları oranında sorumlu tutulmaları gerekirken; bunların temyiz eden davalıdan müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmesi doğru olmamıştır. Davalı İ.. G..’in temyiz itirazları bu yönden yerinde olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmekteyse de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün aşağıdaki şekilde hükmün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir (HUMK. m. 438/7).
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle hüküm fıkrasındaki iki, üç, dört nolu bentlerdeki” davalılardan müşterek ve müteselsilen” tümcesinin hükümden çıkartılarak yerine ”davalıların tapu kaydındaki payları oranında” tümcesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle 1086 sayılı HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca temyiz eden davalı İ.. G.. yönünden ONANMASINA, diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) numaralı bentde gösterilen sebeple reddine, taraflarca HUMK’nun 388/4.(HMK m.297/ç)ve HUMK’nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme talebinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı İ.. G..’e iadesine, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.