Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2015/15603 E. 2015/29229 K. 21.10.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/15603
KARAR NO : 2015/29229
KARAR TARİHİ : 21.10.2015

Tebliğname No : 3 – 2013/392699
MAHKEMESİ : İzmir 2. Çocuk Mahkemesi
TARİHİ : 24/09/2013
NUMARASI : 2012/893 (E) ve 2013/1150 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1)Suça sürüklenen çocuğun katılan K.. D..’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;
Suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2)Suça sürüklenen çocuğun katılan S.. K..’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;
Mahkemece, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nin 34/1. maddelerine uygun şekilde kararın gerekçeli olarak yazıldığı ve gerekçe yazımında 5271 sayılı CMK’nin 230/1. maddesinin göz önünde bulundurulduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.