YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/16916
KARAR NO : 2015/22777
KARAR TARİHİ : 09.12.2015
Tebliğname No : KYB – 2015/337360
Nitelikli hırsızlık suçundan sanık 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun’un 58/7. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/10/2011 tarihli ve 2011/379 esas, 2011/569 sayılı kararının infazı sırasında, hükümlü hakkında tekerrüre esas alınan ilamın da mükerrir infaz edileceği belirtilerek verilen kararın kaçıncı kez tekerrüre esas alındığı konusunda tereddüt oluştuğundan mahkemesinden bir karar verilmesinin talep edilmesi üzerine, mahkemelerinin ilamlarının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108/3. maddesi gereğince ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanarak infazına ilişkin Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/10/2012 tarihli aynı esas ve karar sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 29/09/2015 gün ve 2015-19403/62223 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/10/2015 gün ve 2015/337360 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, sanık hakkında verilen 06/10/2011 tarihli hükümde cezasının ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanarak infazına karar verilmediği ve açıkça sanık lehine sonuç doğuran söz konusu kararın bu haliyle kesinleştiği hususu dikkate alınmadan, mahkemesince 01/10/2012 tarihinde verilen ek kararla sanık aleyhine olarak yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 06.10.2011 günlü kararında, TCK’nın 58/7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken, ikici kez tekerrür hükümlerinin uygulanması yönünde herhangi bir açıklamaya yer verilmemiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.02.2012 gün ve 245/61 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinde düzenlenmiş bulunan ve güvenlik tedbirlerine ilişkin bölümde yer alan tekerrürün, hükümlülüğün yasal sonucu olmaması nedeniyle, tekerrür koşullarının bulunup bulunmadığının ve kaçıncı kez tekerrür hükümlerinin uygulanacağının kararda gösterilmesi zorunlu olup, bu konuda 5275 sayılı Yasanın 98 ve devamı maddeleri uyarınca infaz aşamasında karar alınmasına yasal olanak bulunmamaktadır. Buna göre, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmediği ya da ikinci kez tekerrür hükmünün uygulanmadığı durumlarda, aleyhe değiştirememe ilkesinin gözetilmesi ve infazda tereddüt oluştuğunda ise hükümde açıkça yer verilmediğinden, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerekecektir.
Kanun yararına bozma yasa yoluna ancak hukuken geçerli kararlara karşı başvurulabileceği dikkate alınarak, hükümlü hakkında ikinci kez mükerrirlik hükmünün uygulanmasına ilişkin 01.10.2012 tarihli ek kararın hukuken geçersiz olması ve 06.10.2011 tarihli asıl kararda da, ikinci kez mükerrirlik hükmünün uygulanmamış olması karşısında, hukuken geçersiz olup infaz kabiliyeti bulunmayan ve bu itibarla konusu olmayan kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 09.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.