YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/7214
KARAR NO : 2015/9354
KARAR TARİHİ : 16.09.2015

MAHKEMESİ : ANTALYA 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 13/11/2013
NUMARASI : 2005/315-2013/521

Taraflar arasında görülen davada Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.11.2013 tarih ve 2005/315-2013/521 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı Banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, Antalya Havalimanı Dış Hatlar terminalinde vize pul satış bölümünde vize pulu satış memurlarının teslim ettiği satış hasılatı toplamı olan 142.808 USD 36.875 EURO, 7410 STERLİN ile birlikte 2418 TL vize ve yurt dışı çıkış izin harcı vize pulunun satış memurlarından davalı bankaya teslim edilmek üzere Defterdarlık Muhasebe Müdürlüğü memuru C.. K.. tarafından teslim alındığını, söz konusu tutarların saymanlık mutemetlerince sayılarak tutanak haline getirildiğini, 22/09/2004 günü saat 11.30-12.00 sıralarında sayman mutemeti S.. Ö.. tarafından teslimat müzekkereleri ile Z.Bankası veznedarı H.. Ö..’a imzası karşılığı teslim edildiğini, ancak davalı Banka yetkililerince saat 15.30 civarında veznedara teslim edilen 142.808 USD’nin 12.490 USD’sinin eksik olduğunun bildirildiğini, yapılan araştırmada bu paranın dairede kalmadığının tespit edildiğini ileri sürerek, 12.490 USD karşılığı 18.976.25 TL’nin 22/09/2004 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı banka vekili, davacının genelgeleri ve diğer düzenleyici işlemlerinin kendi çalışanlarının uyması gereken kurallar olduğunu, bankanın sorumluluğunun bulunmadığını, söz konusu paraların davacı kurumca yatırılıp iki yetkilinin imzasını taşıyan dekontun alınması gerektiğini, keza bankada yapılan sayım sırasında da davacı kurumdan bir yetkilinin katılımı konusunda yaptıkları çağrılara iş yoğunluğu, eleman yetersizliği gerekçeleriyle bu güne kadar katılımın olmadığını, bu güne kadar fazla çıkan paraların banka tarafından iadesinin de yapılması gerekçesiyle davacı kurumun banka yetkililerine güven duyduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalılar ve vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini talep etmişlerdir.
Mahkemece, iddia savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı Antalya Defterdarlığı’na bağlı olarak çalışan Antalya Havalimanı Dış Hatlar Terminalinde 21/09/2004 günü saat 17.00’a kadar ve aynı gün gece saat 17.00’den 22/09/2004 günü saat 08.00’a kadar toplanan vize pul ve harçlarının 142.808 USD, 36.875 EURO, 7410 Sterlin ve 2.418 TL olduğu, söz konusu paraların Defterdarlık Muhasebe Müdürlüğü memuru sayman C.. K..’a teslim edildiği bu konuda bir ihtilafın bulunmadığı, sayman mutemedi C.. K..’un paraları sayıp, vize satış ve teslim tutanaklarını ilgili paralara sardıktan sonra toplamı ile ilgili teslimat müzekkeresi kestiği, başka yere görevlendirilmesi nedeniyle diğer davalı S.. Ö..’ya banka memurlarına paraları teslim etmesini söylediği ve paraları vize satış ve teslim tutanağına sardıktan sonra lastikleyip kasaya bıraktığı, S.. Ö..’nın ise karşılıklı saymaksızın parayı H.. Ö.. isimli Ziraat Bankası memuruna teslim ettiği, birlikte para destelerini torbaların içine koydukları, torbanın ağzını kilitledikleri, daha sonra H.. Ö..’ın çanta içindeki paraları banka görevlilerine teslim ettiği ve banka görevlileri tarafından torbalar açılırken kilitli vaziyette bağları çözülerek açıldığı ve kilitlerin banka tarafından H.. Ö..’a verilen kilitler olduğunun tespit edildiği, davalılardan H.. Ö.., C.. K.. ve S.. Ö..’nın aleyhlerine açılan ceza davasında beraat ettikleri, davaya konu yargılamada da bu davalıların dava konusu parayı aldıklarının belirlenemediği; ancak ağzı bağlı torba içerisinde paranın bankaya teslim edildiğinin ve torbanın bağlarının banka görevlilerince açılıp paranın sayıldığı, para sayılırken davacı Defterdarlık görevlilerinin yanlarında olmadığı, paranın defterdarlık görevlileri tarafından torbalara eksik konulduğu yönünde düzenlenmiş bir evrakında bulunmadığı, bu durumda paranın bankanın uhdesinde olduğu, para sayılırken banka dışındaki diğer davalıların da hazır olmadıkları, davalı Bankanın, çalışanlarının kusurlu eylemlerinden ötürü sorumluluğunun bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile 12.490 USD karşılığı 18.976,76 TL’nin 22/09/2004 tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faizi ile davalı Banka’dan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ve davalı Banka vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı Banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı Banka vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 972,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Z.Bankası’ndan alınmasına, 16/09/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davacı, havalımanı çalışanları olan C.. K.. ve S.. Ö.. ile davalı Banka çalışanı H.. Ö..’ın karşılıklı güvene dayanarak sayım yapmaksızın para teslimatı gerçekleştirdiklerini ve bu hususun bu kişilerin ifadeleri ile sabit olduğunu, her üç davalının genelgelerde gösterildiği şekilde işlem yapmayıp gereken dikkat ve özeni göstermediklerini iddia ederek eksik çıkan paranın bu kişilerin yanısıra davalı Banka’dan da tahsilini talep etmiştir.
Davalılar, C.. K.., S.. Ö.. ve H.. Ö.. delil yetersizliğinden ceza mahkemesinde beraat etmişler, iş bu davada da mahkemece parayı bu davalıların aldıklarının belirlenemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; Maliye Bakanlığı antetli Teslimat Müzekkeresi başlıklı belgenin davalı Banka çalışanı H.. Ö.. tarafından paraf edilmiş olması ve bu belgeye göre davalı Banka’nın toplam 142.208 USD’yi teslim aldığı gerekçesiyle banka aleyhine açılan dava kabul edilmiştir.
Ancak, 142.208 USD’nin C.. K.. zimmetinde iken sayılmadan S.. Ö..’ya tevdi edildiği ve banka çalışanı olan H.. Ö..’ın gelmesiyle paranın torbalara davalılar Saniye ve Hasan tarafından sayılmadan konulup torbaların ağzının G. Plastik Bağlama Mühürü ile kapatıldığı ve bu mührün torbalar bankaya ulaştığında açıldığı ve paranın 12.490 USD eksik çıktığı dosyadaki taraflar ve taraf çalışanlarının beyanları ile sabittir. Bu miktar, Hazine çalışanı Z. S.’ın 21/09/2004 tarihinde yine Hazine çalışanı olan davalı C.. K..’a teslim etmesi gerekirken, kendi beyanına göre yetiştirememesi nedeniyle teslim etmeyip 22/09/2004 tarihinde teslim ettiği miktardır. Davalı Banka çalışanı tarafından para sayılmadan paraf edilen Teslimat Müzekkeresi nedeniyle davalı Banka bu tutardan sorumlu tutulmuş ise de dosya içindeki MuhasebeYönetmeliği’nin 19/IV maddesine göre, teslimat müzekkeresi ile para kasa varlığından çıkarıldığında ancak söz konusu tutarın bankaya yatırıldığı bankadan gelen bankaya yatırma belgesinden veya banka hesap özet cetvelinden anlaşıldığı taktirde banka hesabına borç yazılır. Yönetmeliğe göre de bir başına teslimat müzekkeresi düzenlenmesi paranın banka zimmetinde olduğunun kabulu için yeterli değildir. Kaldı ki bu belge yeterli ise bu taktirde belgeyi parafe eden davalı Hasan aleyhine açılan davanın ispatlanmadığı gerekçesi de kararda çelişkiye yol açmıştır. Bu nedenle, davalı Banka aleyhine açılan davanın da reddi gerektiği görüşünde olduğumdan Sayın Çoğunluğun kararına katılmıyorum.