YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/168
KARAR NO : 2015/9385
KARAR TARİHİ : 16.09.2015

MAHKEMESİ : BURSA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 09/07/2014
NUMARASI : 2010/671-2014/210

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/07/2014 tarih ve 2010/671-2014/210 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı Bankadan 3,5 milyon (3.350.180,91) USD dövize endeksli kredi kullandığını, kredi sözleşmesinde döviz kredilerinin tahsilat sırasında uygulanan döviz kurundan ödeneceği hükmü yer almasına rağmen davalının kredi hesabını kapattığı tarihte krediyi vadesinden önce ve müvekkili aleyhine olacak kur oranı uygulamak suretiyle sözleşmeyi ihlal ettiği ve müvekkilini zarara uğrattığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL’nin ticari faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini 64.107,97 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin yasa ve sözleşme hükümlerine uygun davrandığını, davacı tarafın kredi sözleşmesinin 23. maddesinin ihlali nedeniyle maddi kayba uğradığı iddiasının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı Bankanın, davacı şirketten kredi alacaklarını tahsil ettiği tarihlerdeki döviz satış kuru yerine daha yüksek kur uygulamak suretiyle fazladan tahsilat yaptığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 64.107,97 TL’nin 10.000 TL’sinin dava tarihinden, 54.107,97 TL’sinin ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.285,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.