YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/8338
KARAR NO : 2015/9331
KARAR TARİHİ : 16.09.2015

MAHKEMESİ : KOCAELİ ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 10/04/2015
NUMARASI : 2014/1133-2015/309

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/04/2015 tarih ve 2014/1133-2015/309 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili, feri müdahil TMSF ve O. vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili; müteveffa A. F.S.’nın Y. Bank A.Ş. İ. Şubesinde bulunan hesabına 27/09/1999 tarihinde 4.000,00-TL ve 08/11/1999 tarihinde 3.114,00-TL yatırıldığını, 22/12/1999 tarihinde bankaya TMSF tarafından el konulduğunu ve hesaptaki bedelin de halen taraflarına ödenmediğini, bu paraların offshore hesabına aktarılmış gibi gösterildiğini ancak banka sahiplerinin hesaplarına aktarıldığını ileri sürerek 8.234,25-TL’nin 08/02/2000 tarihinden başlamak kaydı ile %84’ten başlamak üzere TL hesaplarına uygulanan avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı banka vekili; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazında bulunmuş, davacının müvekkilinden herhangi bir alacağı bulunmadığını, davanın TMSFye yöneltilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Feri müdahil O. vekili; davada asıl muhatabın TMSF olması gerektiği, kendilerinin husumeti ve sorumluluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Feri müdahil TMSF vekili; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazında bulunmuş, davacılar murisinin müterafık kusuru olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece tüm dosya kapsmaına göre; davacılar tüketici olup uyuşmazlığın niteliğine göre dava tarihi itibarı ile 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3/k-l ve 73. maddeleri uyarınca açılan davanın Tüketici Mahkemesinde açılması gerektiği gerekçesiyle HMK 114/1-c ve 115/2 maddeleri uyarınca dava şartı yokluğu nedeni ile davanın usul yönünden reddine, HMK 20. maddesi uyarınca kararın kesinleşmesini takiben talep halinde dosyanın yetkii görevli Kocaeli Tüketici mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili, feri müdahil TMSF ve O. vekilleri temyiz etmiştir.
1- Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararı temyiz eden feri müdahil O.’ın dilekçesi temyiz defterine kaydedilmediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır. Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK’nun 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, yasal süre içerisinde temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir.
Bu itibarla, feri müdahil O. vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2- Mahkemece davanın 6502 sayılı TKHK’nun yürürlüğe girdikten sonra açılmış olduğu, tüketici ile yapılan bankacılık işlemlerinin yeni yasal düzenleme karşısında tüketici işlemi olarak kabul edildiği, bu nedenle kanunun 3/k-1 ve 73. maddesine göre davanın Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiş ise de; somut olayda dava tarihi 15/05/2014 olup 6502 sayılı TKHK’nun yürürlük tarihi ise 28/05/2014 olduğuna ve TKHK’nun Geçiş Hükümleri başlıklı geçici 1. maddesi “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış olan davalar açıldıkları mahkemelerde görülmeye devam eder.” hükmüne göre, dava tarihi itibariyle yürürlüğe girmemiş olan TKHK hükümlerinin işbu davada uygulanamayacağından dava tarihi itibariyle yürürlükteki mevzuat hükümlerine göre görevli mahkemenin belirlenmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
3- Davalı Ing Bank vekili ve feri müdahil TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, feri müdahil O. vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ve feri müdahil TMSF vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı ve feri müdahil yararına BOZULMASINA; (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ve feri müdahil TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına; alınmadığı anlaşılan 136,00 TL temyiz başvuru harcının ve 27,00 TL temyiz ilam harcının Feri müdahil O.’dan alınmasına, temyiz eden davacı Feri müdahil TMSF harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 16/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.