YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/6843
KARAR NO : 2015/9184
KARAR TARİHİ : 14.09.2015
MAHKEMESİ : ORDU 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 24/04/2014
NUMARASI : 2014/296-2014/423
Hasımsız olarak görülen davada Ordu 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/04/2014 tarih ve 2014/296-2014/423 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, tahsil edilmek amacıyla davacı Banka’nın O. Şubesi’ne gönderilen, borçlusu A. G. olan 28.02.2014 vade tarihli, 3.685,00 TL bedelli senedin, davacı elindeyken kaybolması nedeniyle TTK 757/1 maddesi uyarınca öncelikle ödeme yasağı konulmasını ve senedin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, 6102 sayılı TTK’nın 776. maddesinde bono veya emre yazılı senetlerin tanımlandığı ve aynı Kanun’un 778/1-ı maddesinde bononun niteliğine aykırı düşmedikçe iptale dair 757 ila 765. maddelerinin bonolara da uygulanacağının hüküm altına alındığı, aynı Yasa’nın “i.” ana başlıklı 757/1. maddesinde de bu tür işlerde ticaret mahkemelerinin görevli olacağının öngörüldüğü, dolayısıyla bonoya ilişkin ödeme yasağı konulması ve iptale ilişkin taleplerin ticaret mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli ve yetkili Ordu Asliye Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 14/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.