Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2015/7443 E. 2015/9423 K. 17.09.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/7443
KARAR NO : 2015/9423
KARAR TARİHİ : 17.09.2015

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY(KAPATILAN) 17. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 09/07/2014
NUMARASI : 2013/556-2014/254

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy(Kapatılan) 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/07/2014 gün ve 2013/556-2014/254 sayılı kararı bozan Daire’nin 09/02/2015 gün ve 2014/16601-2015/1575 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu bonoya dayalı olarak davalı aleyhine icra takibi başlattığını, davalının başvurusu ile İcra Hukuk Mahkemesince 3 yıllık süre boyunca işlem yapılmadığı gerekçesiyle icranın geri bırakılmasına karar verildiğini, icra dosyasındaki en son işlemin 22.10.2004 tarihinde yapıldığını, müvekkilinin bu tarihten itibaren 10 yıllık süre zarfında genel mahkemelerde dava açabileceğini, davalının arkadaşı olan C. F. ile müvekkilinin özel halk otobüsünün satışı için anlaştığını, satış bedelinin bir kısmı olan 18.500 TL’nin C. F.’a iletilmek üzere davalıya nakit olarak verildiğini, bunun karşılığında davalının 18.500 TL tutarındaki dava konusu bonoyu düzenleyerek müvekkiline teslim ettiğini, ancak C. F.’ın otobüsün devrine yanaşmadığı gibi ödenen 18.500 TL’nin de iade edilmediğini, davalının resmi merciler önünde bu hususu ikrar ettiğini ileri sürerek, 18.500 TL’nin vade tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen kararın davacı vekilinin temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.
Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.