YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3955
KARAR NO : 2015/20517
KARAR TARİHİ : 05.11.2015
MAHKEMESİ :… 4. Aile Mahkemesi
TARİHİ : …
NUMARASI :…
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından, erkeğin birleşen davasının kabulü, kusur tespiti, tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi ile tedbir ve iştirak nafakasının miktarı yönünden, davalı-davacı erkek tarafından ise kadının davasının kabulü, kusur tespiti, manevi tazminat talebinin reddi, velayet ve şahsi ilişkinin süresi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 05.11.2015 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı H.. Ü.. vekili Av…. geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı-davalı Ş.. Ü.. ve vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Mahkemece, taraflar evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda eşit derecede kusurlu kabul edilmiş iseler de, tarafların mahkemece kabul edilen kusurlu davranışları yanında davalı-davacı erkeğin eşine fiziksel şiddet uygulayıp, hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davalı-karşı davacı erkeğin evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmeleri isabetli değil ise de, davalı-davacı erkeğin birleşen davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleştiğinden, davalı-davacı erkeğin boşanma davasının kabulüne karar verilmesi sonucu itibariyle doğrudur. Bu sebeple, davacı-davalı kadının, erkeğin boşanma davasının kabulüne yönelik temyiz itirazının reddi ile boşanma hükmünün kusura ilişkin gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar verilmiş (HUMK m. 438/son) ve davalı-davacı erkeğin tüm, davacı-davalı kadının ise bu yöne ilişkin temyiz itirazları ile aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
2-Yukarıda birinci bentte açıklandığı gibi, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı erkek ağır kusurludur. Mahkemece tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-davalı kadının maddi ve manevi tazminat talebinin (TMK. md. 174/1-2) reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.
3-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK md. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (re’sen) almak zorundadır (TMK md.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Harun’a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Şadiye’ye geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.11.2015 (Per.)