YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/10032
KARAR NO : 2015/9518
KARAR TARİHİ : 28.09.2015

MAHKEMESİ : ANKARA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 23/12/2014
NUMARASI : 2013/780-2014/727

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/12/2014 tarih ve 2013/780-2014/727 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkiliyle Ö. Müh. Taah. ve Tic. Ek. Taha. Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanan genel kredi sözleşmesine istinaden bu şirkete çek karnesi verildiğini, davalının kredi borcunu ödeyememesi nedeniyle kredi hesabının kat edilerek hesap kat ihtarnamesinin gönderildiğini, davalılardan kredi sözleşmesi uyarınca verilen çek defterlerinden kaynaklı çek sorumluluk bedelini depo etmelerinin istenildiğini, davalıların ihtara rağmen talep edilen bedeli depo etmeye yanaşmadığını ileri sürerek çek sorumluluk bedelinden kaynaklanan 13.530,00 TL’nin davalılarca faiz getirmeyen bir hesaba depo edilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı A.. Ş.., davacıya iade edilmeyen çeklerin bulunmadığını, cari hesap sözleşmesinde müvekkiline depo etme yükümlülüğünün yüklenilmediğini, bu hususta çek kanunda bir düzenlemenin de olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalılar vekili, dava konusu çek karnelerinin 2002-2003 yıllarında verildiğini, çek kanununda yapılan değişiklikler uyarınca çekteki zorunlu unsurların değiştirildiğini, bu değişikliler uyarınca dava konusu çeklerin çek vasfının kalmadığını, kredi hesabının kat edilmesi nedeniyle çeklerin kullanımının mümkün olmadığını, taraflar arasında imzalanan kredi sözleşmesinde ve çek kanunda iade edilmeyen çek yaprakları nedeniyle depo yükümlülüğünün bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacı Banka ile davalı Şirket arasında düzenlenen kredi sözleşmesinde iade edilmeyen çek bedelleri için zorunlu karşılıkların depo edilmesine dair bir hükmün bulunmadığı, davacının, henüz iade edilmeyen 22 yaprak çek nedeniyle riskini oluşturan meblağın depo edilmesi talebinin yersiz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.