YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/9093
KARAR NO : 2015/9670
KARAR TARİHİ : 30.09.2015
MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 18/03/2015
NUMARASI : 2013/288-2015/116
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/03/2015 tarih ve 2013/288-2015/116 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müflis bankaya akreditif ve döviz depoları nedeniyle borçlu bulunan Kıbrıs’ta mukim A. G. Bankası Ltd. aleyhine sözkonusu alacakların tahsili amacıyla alacak davası açıldığını, dava devam ederken borcun kabul edilmesi üzerine anılan banka tarafından müvekkiline ödeme yapıldığını ancak bakiye kısmın ödenmediğini, Kıbrıs mevzuatı uyarınca A.G. Bankası Ltd’nin devir yoluyla K.. L.. bünyesinde birleşmesine karar verildiğini ileri sürerek, ödenmeyen kısmın davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davada yetkili ve görevli mahkemenin K. K. Türk Cumhuriyeti’nin Hukuk Sistemi tarafından belirlenebileceğini savunarak yetki itirazında bulunmuştur.
Mahkemece, davalı şirketin ikametgahının yurtdışında bulunduğu, bu nedenle davada Türk Mahkemelerinin milletlerarası yetkisinin bulunmadığı, davalının Türkiye’de hiçbir şubesinin, irtibat bürosunun bulunmadığı başka bir adla anılır biçimde şirketi temsil eden yerleşik adresin de bulunmadığı gerekçesi ile davanın MÖHUK 40, 47 ve HUMK 9/1 md gereğince reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 30/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.