YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/8596
KARAR NO : 2015/22525
KARAR TARİHİ : 30.11.2015
MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. Aile Mahkemesi
TARİHİ : 19/11/2014
NUMARASI : 2013/237-2014/664
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı erkek tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Davacı-davalı kadının emekli olduğu, aynı zamanda gayrimenkul danışmanlığı yaptığı, sürekli ve düzenli gelirinin bulunduğu, boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği toplanan delillerden anlaşılmıştır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davacı-davalı kadının yoksulluk nafakası isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde yoksulluk nafakası takdiri doğru görülmemiştir.
3-Davacı-davalı kadın eşin maddi tazminat talebi, işten ayrıldığında aldığı 55.000 TL tazminat ile 5.000 TL araç parasına ilişkin olup boşanmanın eki niteliğinde olan Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesinden kaynaklanan maddi tazminat niteliğinde değildir. Dava dilekçesinden alınan başvurma harcı dava dilekçesi içindeki tüm istekleri kapsar. O halde davacı- karşı davalıya maddi tazminat talebi ile ilgili olarak eksik peşin nispi harcı tamamlaması için imkan ve süre tanınması (Harçlar Kanunu m. 30-32) harcın tamamlanması halinde deliller değerlendirilip, sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik harçla yazılı şekilde davacı-davalı kadın lehine Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında maddi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
4-Davalı-davacı erkeğin maddi tazminat talebi eşinin kendisi adına olan ek karttan yaptığını iddia ettiği 30.000 TL’ye ilişkin olup, boşanmanın eki niteliğinde olan Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesinden kaynaklanan maddi tazminat niteliğinde değildir. Dava dilekçesinden alınan başvurma harcı dava dilekçesi içindeki tüm istekleri kapsar. O halde davalı-karşı davacıya maddi tazminat talebi ile ilgili olarak eksik peşin nispi harcı tamamlaması için imkan ve süre tanınması (Harçlar Kanunu m. 30-32) harcın tamamlanması halinde deliller değerlendirilip, sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, davalı-davacı erkeğin bu talebi hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3 ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.11.2015 (Pzt.)