YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/10104
KARAR NO : 2015/9667
KARAR TARİHİ : 30.09.2015
MAHKEMESİ : KARS 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 19/03/2015
NUMARASI : 2015/8-2015/8 D. İş
Kars 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/03/2015 tarih ve 2015/8-2015/8 D. İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz telep eden banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati haciz talep eden vekili, borçlular A.. P.. ve K.. P..’nun, dava dışı şirket tarafından kullanılan krediye müteselsil kefil olduklarını, borcun ödenmediğini, borçluların mal kaçırma hazırlıklarında olduğunu ileri sürerek, toplam 263.060,88 TL alacaklarının tahsili amacıyla ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, borçluların dava dışı şirket ile banka arasında akdedilen genel kredi sözleşmesinde 300.000,00 TL limitle müteselsil kefil oldukları, borçlulardan A.. P..’nun hem şirketin kullandığı kredinin teminatı hem de kendi kefaletinin teminatı olmak üzere ipotek verdiği, İİK’nın 257. maddesi uyarınca rehin ile teminat altına alınmamış alacaklar için ihtiyati haciz talep edilebileceği, ihtiyati haciz talebinin kıymetli evraka da dayanmadığı gerekçesi ile A.. P.. yönünden talebin reddine, diğer borçlu yönünden talebin kabulüne karar verilmiştir.
Kararı ihtiyati haciz talep eden banka vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati haciz talep eden banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati haciz talep eden banka vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ihtiyati haciz telep eden banka harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 30/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.