Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2015/14009 E. 2015/29679 K. 26.10.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/14009
KARAR NO : 2015/29679
KARAR TARİHİ : 26.10.2015

Tebliğname No : 3 – 2013/361943
MAHKEMESİ : Bulancak Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 02/07/2013
NUMARASI : 2013/36 (E) ve 2013/267 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık Halil hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelen katılan Ahmet’ in temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve itiraz merciğince sanık Halil’ in itirazı üzerine 20.09.2013 tarihinde karar verildiğinden  dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2) Sanık Nazım hakkında katılan Nezir’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelen katılan Ahmet’ in temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Belirtilen suçun mağdurunun katılan Ahmet olmaması karşısında temyiz etmeye hak ve yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin  1412 sayılı CMUK’un 317. maddesince isteme uygun  olarak REDDİNE
3) Sanık Nazım hakkında katılan Ahmet’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen katılan Ahmet’in temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
a) Katılan Ahmet hakkında Prof Dr. İ… Z.. Devlet Hastanesince tanzim olunan 13.12.2012 tarihli raporda katılanın olay anında hayati tehlike geçirdiği ancak rapor tarihi itibariyle hayati tehlikesinin bulunmadığının belirtilmesi karşısında katılanın tüm tıbbi tedavi evraklarıyla beraber en yakın Adli Tıp Kurumu Şubesine sevki ile yaralanmasının hayati tehlikeye neden olup olmadığı hususunda kati rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumun tayini ve tespiti gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı hüküm tesisi,
b) Sanığın savunmasında olay günü ortaklaşa yaptıkları işe gelip gelmeme meselesinden kaynaklı tartışma çıktığını, akabinde katılanların kendisinin üzerine yürüdüğünü beyan etmesi karşısında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı uyarınca sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
c) Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri bakımından hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceği gözetilmeyerek 5237 sayılı TCK’ nin 53/3. maddesine aykırı şekilde yazılı hüküm tesisi,
Bozmayı gerektirmiş katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca  isteme aykırı BOZULMASINA, 26.10.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi