YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/7953
KARAR NO : 2015/29870
KARAR TARİHİ : 27.10.2015

Tebliğname No : 1 – 2014/91989
MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 27/12/2013
NUMARASI : 2013/198 (E) ve 2013/270 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanıklar Oğuzhan ve Halil hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Adli sicil kaydında yazılı ve bir örneği getirtilen Kahramanmaraş 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 14/09/2010 tarihinde kesinleşmiş, 24/06/2010 tarih ve 2010/589 E. – 2010/736 K. sayılı ilamı nedeniyle sanık O.. G.. hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi olarak gösterilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanıkların, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmlerinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyları üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyları dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacaklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık Oğuzhan müdafii ile sanık Halil müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkralarının 1 ve 2. bölümlerindeki hak yoksunlukları ile ilgili paragraflarının karar metninden çıkarılarak yerine “Sanığın 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen hak ve yetkileri kullanmaktan
mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki TCK’nin 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan ise 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2) Sanık Okan hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine;
a) Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2 ve 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24/06/2011 tarihinde kesinleşmiş, 29/04/2011 tarih ve 2010/585 Esas, 2011/322 Karar sayılı 5237 sayılı TCK’nin 245/1, 43/1, 35, 62/1 ve 51/1, 3 maddeleri gereğince hükmolunan 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08/10/2012 tarihinde yerine getirilmiş, 15/03/2012 tarihinde kesinleşmiş, 07/03/2012 tarih ve 2011/362 Esas, 2012/238 Karar sayılı 2313 sayılı Kanunun 23/5, 5237 sayılı TCK’nin 62, 50/1-a ve 52/4. maddeleri gereğince hükmolunan 6000,00 TL. adli para cezasının tekerrüre esas alınması,
b) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık Okan müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, sanık Okan hakkındaki hüküm fıkrasının 3. bölümünün tekerrür uygulanmasına ilişkin paragrafının karar metninden çıkarılarak yerine “Sanığın Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24/06/2011 tarihinde kesinleşmiş, 29/04/2011 tarih ve 2010/585 Esas, 2011/322 Karar sayılı 5237 sayılı TCK’nin 245/1, 43/1, 35, 62/1 ve 51/1, 3. maddeleri gereğince hükmolunan 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, sanığın cezasının 5237 sayılı TCK’nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik
tedbirinin uygulanmasına, kazanılmış hak nedeniyle infaz aşamasında 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi yönünden değerlendirme yapılırken “tekerrüre esas alınan cezanın en ağırı olarak Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08/10/2012 tarihinde yerine getirilmiş, 15/03/2012 tarihinde kesinleşmiş, 07/03/2012 tarih ve 2011/362 Esas, 2012/238 Karar sayılı 2313 sayılı Kanunun 23/5, 5237 sayılı TCK’nin 62, 50/1-a ve 52/4 maddeleri gereğince hükmolunan 6000,00 TL. adli para cezasının dikkate alınmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, yine hüküm fıkrasının hak yoksunluğu ile ilgili paragrafının karar metninden çıkarılarak yerine “Sanığın 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen hak ve yetkileri kullanmaktan mahkûm oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki TCK’nin 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan ise 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.10.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.