YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/31152
KARAR NO : 2015/32855
KARAR TARİHİ : 18.11.2015

Tebliğname No : KYB – 2015/261552

Basit yaralama suçundan sanık L.. D..’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 29, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adlî para, sanık M.. İ.. A..’nın, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 29 ve 62/1. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezalarıyla cezalandırılmalarına dair Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2015 tarihli ve 2014/494 esas, 2015/73 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı’nın 10.07.2015 tarih ve 2015/1… – 4… sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 16.09.2015 tarih ve 2015/261552 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 193. maddesinde yer alan; “(1) Kanunun ayrık tuttuğu hâller saklı kalmak üzere, hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılmaz. Gelmemesinin geçerli nedeni olmayan sanığın zorla getirilmesine karar verilir. (2) (5353 sk. ek.) Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir..” şeklindeki düzenleme karşısında, 29/01/2015 tarihli duruşmada, sonraki duruşmanın 02/04/2015 tarihi ve saat 09:42’e bırakılmasına karar verilmesine rağmen, dosyanın geldiği aşama dikkate alınarak dosyanın tamamlanmış olduğu gerekçesiyle 05/02/2015 tarihinde re’sen duruşma açılmasına karar verilerek, sanığın duruşmada hazır bulunması gerektiği kuralına muhalefet edilmek suretiyle sanıkların son savunmaları sorulmadan yokluklarında karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığı’nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2015 tarihli ve 2014/494 esas, 2015/73 sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309/4.maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 18.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.