YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/126
KARAR NO : 2015/17410
KARAR TARİHİ : 01.10.2015
Mahkemesi : Adana 7. İş Mahkemesi
Tarihi : 04/12/2014
Numarası : 2014/289-2014/94
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı vekili, davacının Eylül 2007 tarihinden itibaren davalıya ait işyerinde satış elemanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 2013 Kasım ayında haksız olarak feshedildiğini belirterek bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının davalı işyerinde çalışmasının olmadığını, bu nedenle davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, davacının davalı ile ticari ilişki içerisinde olduğunu, davacının işçi olmayıp esnaf olduğunu, dava konusu işçilik alacaklarının zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, hizmet döküm cetvelinde dava konusu dönemde 5510 sayılı Kanunun 4.maddesinin 1.fıkrasının (b) bendi kapsamında zorunlu sigortalı olarak gösterildiği, bu şekilde davacının bir hizmet akdine bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışan olduğu ve bu kanun hükmüne göre dava konusu dönemde zorunlu sigortalı olduğu ve taraflar arasında iş ilişkisinin bulunmadığı, bu nedenle davanın genel görevli mahkemelerde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görev yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
Davacının uyuşmazlık konusu dönemde zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil kaydının bulunması başka bir işverene ait işyerinde hizmet akdi ile çalışmasına tek başına engel değildir. Davacı, davalı ile aralarında hizmet ilişkisi bulunduğunu, davalı ise aralarında ticari ilişki bulunduğunu savunmuşlardır. Bu konuda tarafların delilleri toplanmadan zorunlu Bağ-Kur kayıtlarına dayanarak aralarında hizmet ilişkisinin bulunmadığı yolunda gerekçeyle ve eksik inceleme ile görevsizlik kararı verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.