YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/5677
KARAR NO : 2015/21271
KARAR TARİHİ : 12.11.2015
MAHKEMESİ : Beypazarı Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
TARİHİ : 19/11/2014
NUMARASI : 2014/114-2014/329
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı kadın tarafından, lehine hükmedilen tazminatların ve nafakaların miktarları, vekalet ücreti ve temyiz isteminin reddine dair 20.01.2015 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Davalı-karşı davacı kadının temyiz talebi mahkemece, 20.01.2015 tarihli ek kararla “süresinde temyiz harcını yatırmadığı” gerekçesiyle reddedilmiştir. Davalı-karşı davacının adli yardım talebinin, 19.11.2014 tarihinde verilen kararla kabulüne ve hükmün kesinleşmesine kadar devamına karar verildiği görülmektedir. Bu halde, davalı-karşı davacı, adli yardım kararından dolayı tüm yargılama harç giderlerinden geçici olarak muaf olacaktır. Dolayısıyla temyiz talebini harçlandırması, adli yardım kararı kaldırılmadığı sürece gerekli değildir. Bu husus nazara alınmadan, davalı-karşı davacı kadının temyiz talebinin “süresinde temyiz harcını yatırmadığı” gerekçesiyle reddi doğru değildir. Bu sebeple temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın bozularak kaldırılmasına, davalı-karşı davacının temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmesi gerekmiştir.
2-İşin esasına yönelik temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemede;
a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
b-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
c-Davalı-karşı davacı kadın yararına birleştirilen ve kabulüne karar verilen boşanma davası sebebiyle vekalet ücreti takdir edilmiş, ancak erkek tarafından açılan ve birlikte görülen boşanma davası reddedildiği halde, bu dava sebebiyle vekalet ücreti tayin edilmemiştir. Davalı-karşı davacı kadın davada kendisini vekille temsil ettirdiğine göre, davacı-karşı davalı erkeğin açtığı boşanma davasının reddi sebebiyle de karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca yararına maktu vekalet ücreti takdir ve tayini gerekirken, bu hususun nazara alınmaması doğru olmamıştır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple 20.01.2015 tarihli ek kararın bozularak kaldırılmasına, hükmün yukarıda 2/b-c bentlerinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.11.2015 (Prş.)