YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/5693
KARAR NO : 2015/21277
KARAR TARİHİ : 12.11.2015

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Aile Mahkemesi
TARİHİ : 16/10/2014
NUMARASI : 2012/881-2014/896

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahâlli mahkemece verilen, yukarıda tarih ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, kendi tazminat isteklerinin reddi, davalı koca yararına hükmedilen manevi tazminat yönünden; davalı koca tarafından ise, kendi maddi tazminat isteğinin reddi, yararına hükmedilen manevi tazminatın miktarı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Davalı erkek vekili, son oturumda maddi tazminat taleplerinin boşanmanın eki niteliğinde olduğunu beyan etmiş olup, maddi tazminat talebinin Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında olduğu anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 TBK.md.50 ve 52 ) dikkate alınarak davalı erkek yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.060 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.11.2015 (Prş.)