Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2013/13355 E. 2015/31274 K. 15.06.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/13355
KARAR NO : 2015/31274
KARAR TARİHİ : 15.06.2015

Tebliğname No : 8 – 2013/41902
MAHKEMESİ : Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 05/12/2012
NUMARASI : 2012/180 (E) ve 2012/1406 (K)
SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık Y.. İ..’na yükletilen 6136 sayılı Kanuna aykırılık eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanık hakkında kurulan hükümde hak yoksunluklarına hükmedilirken TCK’nın 53/1-c maddesindeki yetkilerin süresi yönünden yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde re’sen ve doğru olarak, TCK’nın 53. maddesinin 1 ilâ 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden bu hususun bozmayı gerektirmediği,
Anlaşıldığından, sanık Y.. İ.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanıklar hakkında tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a)Sanıkların, birbirlerini karşılıklı tehdit etmesi şeklinde gelişen olayda, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespitine çalışılması, sonucuna göre de sanıklar hakkında TCK’nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılarak sanıkların hukuksal durumunun saptanması gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle karar verilmesi,
b)5237 sayılı TCK’nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3. fıkrası hükmünün gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanık Y.. İ.. müdafii ve sanık İ.. İ..’nin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.