Yargıtay Kararı 19. Ceza Dairesi 2015/1519 E. 2015/4722 K. 28.09.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/1519
KARAR NO : 2015/4722
KARAR TARİHİ : 28.09.2015

Tebliğname No : 3 – 2013/196044
MAHKEMESİ : Alanya(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 18/04/2013
NUMARASI : 2012/461 (E) ve 2013/573 (K)
SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir. Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanununun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan İdare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesine göre müsaderesine karar verilen orman emvallerinin değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinden tebliğnamenin 2 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve suç tarihi olan 27.03.2012 tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Yasanın 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Kabahatler Kanunu’nun 18 ve 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesi uyarınca, el konulan emvalin mülkiyetininin kamuya geçirilmesine, 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.