YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/1983
KARAR NO : 2015/17409
KARAR TARİHİ : 10.11.2015

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suç tarihinde sanığa ait araç ile satmak amacıyla tarihi eser getirileceğinin ihbarı üzerine, sanık ve hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilen…’nun içerisinde bulundukları aracın… İlçesinde durdurulduğu, sanığın üzerinde ve araçta usulüne uygun şekilde yapılan aramada, aracın bagaj kısmında 31 adet varlığın ele geçirildiği, tarafsız bilirkişi kurulu raporu ile suça konu 2 adet sikkenin 2863 sayılı Kanun kapsamında, tasnif ve tescile tabi, müzede korunması gerekli taşınır kültür varlığı niteliğini haiz bulunduğunun, 2 adet madeni eşya, 19 adet madeni sikke ve 8 adet süs eşyasının anılan Kanun kapsamına girmediğinin belirlendiği, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında, suça konu varlıkların ve eserlerin kendisine babası ve dedesinden kaldığını, söz konusu tarihi eserleri bilinçsizce aracının bagajında taşıdığını, bahse konu eserleri satmaya götürmediğini, suç tarihinde İstanbul’a kardeşlerini ziyarete gittiğini beyan ettiği, sanığın sübuta eren eyleminin izinsiz olarak kültür varlığı bulundurma suçunu düzenleyen 2863 sayılı Kanunun 70. maddesine temas ettiği anlaşılmakla,
Bozma ilamından sonra yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, eksik inceleme ile karar verildiğine, lehe hükümlerin hakkında uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddine,ancak;
5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca sanık hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının yedinci paragrafında yer alan “velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan ise 5237 sayılı TCK’nun 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi hükümden çıkarılarak yerine “5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.