YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/1947
KARAR NO : 2015/7378
KARAR TARİHİ : 01.06.2015
MAHKEMESİ : ANKARA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 14/10/2014
NUMARASI : 2013/586-2014/679
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/10/2014 tarih ve 2013/586-2014/679 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, kredi ilişkisine binaen alacaklı Ş. A.Ş.’nin müşterek ve müteselsil borçlu davalı aleyhine başlattığı icra takibine itiraz edildiğini, takibin durdurulduğunu, alacağın müvekkilince temlik alındığını ileri sürerek 222.409,71 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, alacağın öncelikle asıl borçludan istenmesi gerektiğini, kefalet sözleşmesinde müvekkilinin sorumluluğunun sınırlandığını, kefalet sözleşmesinin Borçlar Kanunu uyarınca taşıması gereken zorunlu unsurları taşımadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, kefalet sözleşmesinin geçerli olduğu, Ş. A.Ş. ile Ç. Güvenlik Tem. İnş. Sos. Hizm. İlaç. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanan genel kredi sözleşmesi ile kredi ilişkisinin kurulduğu, sunulan “hesap hareketleri” başlıklı belgede herhangi bir işlem hareketine yer verilmediği, devir bakiyesinin ne şekilde oluştuğunun gösterilmediği, ihbarnamenin banka kaydı niteliği taşımadığı, bilirkişi tarafından banka nezdinde yapılan incelemede “çek yaprağı durum raporu” isimli banka kaydında yer alan bilgilere göre TCMB’na karşılıksız bildirimi yapılan çeklerin, banka asgari sorumluluk meblağlarının ödenmediği, iade edilmemiş çek yaprakları bedeli olarak 3.300 TL, karşılıksız çıkmış ve asgari sorumluluk bedeli henüz ödenmemiş çek yapraklarından da 4.100 TL olmak üzere toplam 7.400 TL’nin depo edilmesi gerektiği, ispat yükü üzerinde olan davacı tarafın genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın varlığına ilişkin bir bilgi ve belge sunmadığı, verilen kesin süre içinde de, açıklama yapmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 7.400 TL’nin davalı tarafça davacı adına kamu bankalarından birinde açılacak faiz getirmeyen bir hesapta depo edilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.