YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/15466
KARAR NO : 2015/29986
KARAR TARİHİ : 27.10.2015
Tebliğname No : 3 – 2013/367025
MAHKEMESİ : Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 18/07/2013
NUMARASI : 2011/164 (E) ve 2013/372 (K)
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanıklar A.. Y.., E.. Ö.., M.. Ö.., K.. A.. haklarında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık Y.. K.. hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile; sanıklar A.. Y.., E.. Ö.., M.. Ö.., K.. A.. hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Sanık Yılmaz’ın üzerine atılı 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-c-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek, savunmasının istinabe yoluyla aldırılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi,
b) Sanık Yılmaz hakkında mağdur Metin’i yaralama suçundan dolayı TCK’nin 86/1, 86/3-e maddeleri ile cezanın belirlenmesinden sonra, aynı Yasanın 87/1-c maddesi uyarınca yapılacak 1 kat artırım ile hapis cezasının 5 yılın altında kalması halinde TCK’nin 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıla çıkartılması suretiyle hükme varılması gerekirken, yazılı şekilde doğrudan 5 yıl hapis cezasının belirlenmesi,
Esas No : 2015/15466
Karar No : 2015/29986
Tebliğname No : 3 – 2013/367025
c) Sanık Yılmaz’ın tehdit suçunu kabul etmemesi ve mağdurların aşamalardaki ifadelerinin gerek kendi içinde gerekse birbirleriyle çelişkili olması, tanıkların beyanlarından tehdit suçunun işlendiğine dair görgülerinin olmadığının anlaşılmasına göre; sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
d) Sanıklar A.. Y.., E.. Ö.., M.. Ö.., K.. A..’nın, mağdurlar Ö.. Ö.., E.. B.. ve O.. F..’a karşı kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan üçer kez cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılması karşısında, hangi sanığın hangi mağdura karşı ne suretle üzerlerine atılı yaralama suçunu işledikleri, delillerin nelerden ibaret olduğu, her bir sanığa atılı her bir suç yönünden ayrı ayrı delilleri gösterilip delillerin oluş ve kabulü tartışılması gerektiği halde CMK’nin 230. maddesine aykırı olarak gerekçeden yoksun şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.