YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/3400
KARAR NO : 2015/24900
KARAR TARİHİ : 19.11.2015

Tebliğname No : 8 – 2015/26255

Eziyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından sanık H.. K.. hakkında 09.03.2012 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Yasanın 109/1, 86/1, 96/1 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne dair; KAHRAMAN- MARAŞ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2013 gün, 2013/463 esas, 2013/775 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Kişi Hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMA- SINA),

II- Sanık hakkında mağdur O.. D..’a karşı kasten yaralama ve mağdur S.. O..’ a karşı eziyet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incele- mesine gelince;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine,ancak;

a) Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık H.. K..’nın, inceleme konusu olmayan diğer sanıklar A. F. A. ve Y. E. A. ile birlikte mağdur O.. D..’ı darp edip burun kemiğinde orta derecede kırık meydana gelecek şekilde yaraladıktan sonra çıplak ayakla kar üzerinde bekletmeleri ve bu şekilde kırsal alandan Kahramanmaraş iline dönmeye zorlamaları biçimindeki eylemlerinin sistematik

ve süreklilik arzedecek biçimde olması sebebiyle eziyet suçunu oluşturduğu, ancak; iş- kence suçunda netice sebebiyle ağırlaşmış halleri düzenleyen TCK.nun 95. maddesine benzer bir düzenlemenin eziyet suçunda yer almayıp TCK.nun 96. maddesinin 2. fıkrasında nitelikli hallerin belirtilmiş bulunması, mahkemenin 09.03.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında eziyet suçundan verilen mahkumiyet hükmünün Dairemizin 26.06.2013 tarih ve 2013/3500 esas-2013/19232 karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında ayrıca yaralama suçundan da ceza tayini,

b) Sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde kasten yaralama, hakaret, tehdit ve cinsel taciz niteliği taşıyan, insan onuruyla bağdaşmayan, mağdurun bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine ve aşağılanmasına yol açan davranışların eziyet suçunu oluşturacağı cihetle, somut olayda; sanık H.. K..’nın, inceleme konusu olmayan diğer sanıklar A. F. Al. ve Y. E. A. ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde mağdur S.. O.. ile mağdur O.. D..’ı ormanlık alana götürdükleri, ayakkabı ve çoraplarını çıkarttırarak mağdurları çıplak ayakla kar üzerinde beklettikleri, birkaç dakika sonra mağdur Sezer’in, babasının vefat ettiğini, ailesine bakmak zorunda olduğunu söylemesi üzerine sanıkların, mağdur Sezer’i aracın içerisine gönderdikleri, mağdur Osman’ı darpeden sanıkların Osman’ı olay yerinde bırakarak mağdur Sezer’le birlikte şehir merkezine gittikleri ve mağduru araçtan indirdikleri dikkate alındığında, sanığın eyleminin sistematik ve süreklilik arz edecek biçimde olmadığı, mağdur S.. O..’ın doktor raporunda darp ve cebir izinin bulunmadığının belirtildiği ancak mağduru kar üzerinde çıplak ayakla bekleten sanığın eyleminin TCK.nun 86/2.madde ve fıkrası kapsamında yaralama suçunu oluşturacağı, gözetilmeden yazılı şekilde eziyet suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde gö- rülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.