YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/166
KARAR NO : 2015/1280
KARAR TARİHİ : 07.05.2015

Marka hakkında tecavüz suçundan sanık…’in,556 sayılı markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A, 5237 sıyılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis ve 100.00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 51/1-3. maddesi gereğince verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmesine ve 1 yıl 15 gün süre ile denetim süresine tabi tutulmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, ancak 53/1-c. maddesi gereğince kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkında, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar diğer haklar yönünden ise hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar yoksun bırakılmasına dair … Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 14/05/2014 tarihli ve 2013/446 esas, 2014/331 karar sayılı kararı aleyhine …Bakanlığının 15/12/2014 gün ve 74453 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/12/2014 gün ve KYB. 2014-416301 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53/3. maddesinde yer alan “Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz. Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen hükümlü hakkında birinci fıkranın (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, 1 yıl 15 gün hapis cezası ertelenen sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İstanbul 4. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza mahkemesinin 14/05/2014 tarihli ve 2013/446 esas, 2014/331 karar sayılı kararının CMK.nun 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre TCK’nun 53/1. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğuna dair hükmün (A) bölümünün 7. paragrafının karar metninden çıkarılarak yerine “sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a,b,d,e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına; 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c bendinde belirtilen hak yoksunluklarının ise, anılan Kanunun 53/3. maddesi gereğince kendi alt soyu
yönünden uygulanmamasına, altsoyu haricindeki kişiler yönünden ise 53/1-c bendinde belirtilen hak yoksunluklarının hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına “ifadesinin eklenmesine, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 07/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.