YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/7716
KARAR NO : 2015/16972
KARAR TARİHİ : 29.09.2015

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 06/11/2014
NUMARASI : 2010/114-2014/505

Ö.. Y.. ve Ö.. Y.. ile I.. K.. ve müşterekleri aralarındaki muhdesat tespiti davasının reddine dair Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 06.11. 2014 gün ve 114/505 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 29.09.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden Ö.. Y.. ve Ö.. Y.. vekili Avukat İ.. O.. geldi. Karşı taraftan kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, ortak muristen intikal eden 2945 ada 15 parsel üzerindeki binanın 1 ve 2. normal katının vekil edenlerinden Ö.. Y.., 3. normal katın ise Ö.. Y.. tarafından yapıldığını, miras bırakan ya da diğer mirasçıların katkısı bulunmadığını açıklayarak söz konusu muhdesatın tespitine karar verilmesini istemiştir.
Davalılardan R.. Y.., dava konusu katların davacılar tarafından yapıldığını, diğer mirasçıların haklarını aldığını bildirmiş, diğer davalılar yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.
Mahkemece, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava; muhdesat tespiti isteğine ilişkindir. Mahkemece yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli değildir. Dava, 1086 sayılı HUMK zamanında açılmıştır. Davacılar vekili, dava dilekçesinde diğer yasal deliller yanında yemin deliline de dayanmış yargılama oturumlarında bu yöndeki isteğini tekrarlamıştır. T.C. Anayasası’nın 36. maddesinde, herkes meşru vasıta ve yollarla mahkemelerde iddia ve savunma hakkına sahiptir. Yine TMK’nun 6. maddesine göre, iddia eden iddiasını ispatla mükelleftir. Davacıların iddiasını ispat bakımından yemin deliline de dayandığı anlaşıldığına göre, taşınmaz üzerindeki 1 ve 2. normal katın davacılardan Ö.. Y.., 3. normal katın ise davacı Ö.. Y.. tarafından yaptırılıp yaptırılmadığı hususları ile ilgili olarak yemin teklif hakkını kullanmak isteyip istemediğinin sorulması, kullanmak istediği takdirde usulüne uygun bir biçimde davalıların HUMK’nun 337 (HMK.nun 227.m. vd) maddesi gereğince davet edilmesi ve HMK’nun yemine ilişkin hükümleri dikkate alınarak usulüne uygun bir biçimde yemin teklifini kabul ettiği taktirde davalıların yeminli beyanlarının alınması ve elde edilecek sonuca göre tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra bir karar verilmesi gerekirken mahkemece bu gerekliliğe uyulmaması doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.100,00 TL. Avukatlık ücretinin davalılardan alınarak Yargıtay duruşmasında vekil marifetiyle temsil olunan davacılara verilmesine, şimdilik sair hususların incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK’nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK’nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 29.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.