YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/26421
KARAR NO : 2015/40421
KARAR TARİHİ : 21.12.2015

Tebliğname No : 4 – 2015/314796
MAHKEMESİ : Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 29/06/2015
NUMARASI : 2015/586 (E) ve 2015/902 (K)
SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
19.05.2010 tarihinde işlenen tehdit suçunda, bozma kararı öncesinde adli para cezası verildiği halde, CMUK 326. maddesine aykırı olarak bozma kararı sonrasında hapis cezası verilerek, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık İ.. G..’in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, hüküm fıkrasının “Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının, sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre; 5237 sayılı TCK’nın 50/1-a maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına” şeklindeki 4 numaralı ibaresinin “Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının, kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre; 5237 sayılı TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince günlüğü 20 TL olmak üzere 3000 TL adli para cezasına çevrilmesine” şeklinde düzeltilmesi, TCK’nın 53 ve 58. maddelerinin uygulandığı 7 ve 8 nolu bentlerinin çıkartılması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.