YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/15864
KARAR NO : 2015/6922
KARAR TARİHİ : 14.05.2015

MAHKEMESİ : POLATLI 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 26/11/2013
NUMARASI : 2008/341-2013/435

Taraflar arasında görülen davada Polatlı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/11/2013 gün ve 2008/341-2013/435 sayılı kararı bozan Daire’nin 25/06/2014 gün ve 2014/1733-2014/12135 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davacının 2002 yılından bu yana davalı bankanın mudisi olduğunu, davacının 2002 yılından itibaren bankadaki hesaplarından hiçbir şekilde para çekmediğini, bankaya gittiği zamanlarda da banka çalışanı Galip’in sunduğu dekontları imzaladığını, Galip’in 2007 tarihinde birtakım yolsuzluklar yaparak ortadan kaybolması üzerine davacının da bankaya giderek hesaplarını kontrol ettiğinde bilgisi dışında hesabındaki 32.650,00 TL’nin çekildiğini gördüğünü, bankaya müracaat etmesine rağmen davacının parasının ödenmediğini, dava dışı G. Y. hakkında Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2008/161 Esas sayılı dosyasında yargılamanın devam ettiğini, bir güven-itibar kuruluşu olan bankanın çalışanlarının, banka müşterilerine verdiği zararlardan sorumlu olduğunu iddia ederek 32.650,00 TL’nin talep ve temerrüt tarihi olan 31/07/2007 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 25.06.2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.
Bu kez davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.