Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2015/2025 E. 2015/6848 K. 13.05.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/2025
KARAR NO : 2015/6848
KARAR TARİHİ : 13.05.2015

MAHKEMESİ : FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada …. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/10/2014 tarih ve 2014/197-2014/314 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı şirket vekili; …. ibareli birçok marka ve tasarım tescilinin sahibi olan müvekkili şirketin “….+şekil” ibareli 30.sınıftaki kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler ürünlerini içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurusunun Markalar Dairesi Başkanlığınca “….” ibareli, 29, 30 ve 32.sınıflardaki ürünleri içeren 1994/157054 sayılı marka mesnet gösterilerek 556 sayılı KHK’nın 7/b maddesi uyarınca reddedildiğini, başvuru konusu işaret ile redde mesnet markaların görsel, sescil ve biçimsel olarak, kapsamlarında yer alan ürünler bakımından ayırt edilemeyecek derecede benzer bulunmadıkları ve ortalama yararlanıcılar nazarında karıştırma ihtimali bulunmadığını, başvuru konusu işaretin öteden beri kullanıldığını, kullanımla ayırt edicilik kazandığını ve kazanılmış hakları bulunduğunu, itirazlarını nihaî olarak reddeden YİDK kararının da haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek başvurularının reddine dair verilen YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili; başvuru konusu işaretle redde mesnet alınan markanın kapsamlarındaki ürünlerin aynı/aynı tür olduğunu, görsel, sescil ve anlamsal olarak bütünü itibarı ile bıraktığı izlenim itibarı ile ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer olduklarını, YİDK kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalının yargılamaya katılımı olmamıştır.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının marka tescil başvuru kapsamı ile redde mesnet markanın tescil kapsamının aynı olmadığı, görsel olarak marka işaretlerinin farklı olduğu ve tüketici tarafından ayrı işaretler olduğunun algılanabileceği, KHK 7/1-b maddesine göre tescil istemlerinin reddi için herhangi bir araştırma yapılmaksızın işaret marka ve tescil kapsamlarındaki malların benzer sayılması
gerektiği, dava konusu markalar arasında böyle bir benzerliğin söz konusu olmadığı, taraf markalarını gören tüketicilerin işletmesel bağlantı olduğunu düşünebileceği ancak bunun da KHK 8/1-b kapsamında değerlendirilmesi gerekeceği gerekçesiyle davalı TPE’ye karşı açılan dava bakımından davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK’nın 2014/M-4960 sayılı kararının iptaline, tescil isteminin reddine; davalı şirkete karşı açılan dava bakımından atiye terk edilen dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE’den alınmasına, 13/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.