YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/1652
KARAR NO : 2015/14488
KARAR TARİHİ : 05.10.2015

Tebliğname No : 12 – 2014/214856
Mahkemesi : Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesi
Tarihi : 25/04/2014
Numarası : 2013/384-2014/286

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
29/05/1957 tarih ve 4-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği üzere, ait olduğu davada hüküm altına alınması gereken vekalet ücreti, yargılama giderleri kapsamında olup bu hak asıl davadan bağımsız olarak dava konusu yapılamayacağından ve davacı tarafça ibraz edilen serbest meslek makbuzu üzerindeki bedel de beraat hükmünün verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde öngörülen miktardan fazla olmadığından, ceza davasında ödenmeyen vekalet ücretinin, maddi tazminat olarak davacıya ödenmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün maddi ve manevi tazminata ilişkin 1. fıkrasının çıkarılarak yerine ”Davacının maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulü ile 150 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 31.12.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı maliye hazinesinden alınarak davacıya verilmesine” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.