YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/1134
KARAR NO : 2015/6984
KARAR TARİHİ : 15.05.2015
MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 04/06/2013
NUMARASI : 2011/178-2013/279
Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/06/2013 gün ve 2011/178-2013/279 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 06/11/2014 gün ve 2013/15720-2014/16960 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili müvekkilinin 2010/78267 nolu ”M. Y.” markası ile aynı ismi taşıyan televizyon dizisinin yapımcısı ve FSEK’ten kaynaklanan haklarının sahibi olduğunu, davalı şirketin ”İ. S.” adlı gayrimenkul yatırım projesinin reklam ve tanıtımında, müvekkilinin dizisinin adını ve markasını rıza dışında, bedeli ödenmeksizin kullandığını, müvekkilinin dizisinin kavuştuğu ünden ve dizinin canlandırdığı karakterlerin gücünden ve imkanlarından haksız yere faydalanmaya çalıştığını, bu durumun 556 sayılı KHK’nın 9, 61’inci maddesi hükümlerine ve FSEK’ye aykırılık teşkil ettiğini, haksız rekabet oluşturduğunu belirterek, davalının ”M. Y.” markasını, aynı isimli sinema eserinin görüntülerini, fotoğraflarını kullanımının durdurulmasına, haksız rekabetin tespitine ve önlenmesine, hükmün ilanına, FSEK’nin 68’inci madde uyarınca 100.000 USD tutarındaki mali hak bedelinin 3 katı ile FSEK’nin 70’inci maddesi uyarınca 250.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili müvekkilinin ”İ.S..” adlı gayrimenkul projesinin davacının yapımcısı olduğu diziden önce başladığını, bu proje için ”M.Y.’ dizisi oyuncusu N.Ç. ile ajansı vasıtasıyla anlaşma yaptıklarını, davacıya bu nedenle 36.344 TL ödeme yapıldığını, sanatçının, ”İstanbul Sarayları” projesinin reklamlarında rol aldığını, proje ile ilgili basın toplantılarına katıldığını, reklam kampanyasının davacının izni ve bilgisi dahilinde gerçekleştiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davalının markasal kullanımının söz konusu olmadığı, davalı tarafça hazırlandığı kabul edilen basın duyurusundaki açıklamalarda, açıkça davacının ”M. Y.” dizisi ile tüketici arasında çağrışım yaratarak kendi taşınmazlarının satışını arttırmaya yönelik reklam faaliyetinde bulunduğu, dava konusu ”M. Y.” adlı dizinin FSEK’nin 1/B ve 5’inci maddeleri kapsamında sinema eseri niteliğinde olduğu, FSEK’nin 83/1’inci maddesine göre, bir eserin ad ve alametleri ile çoğaltılmış nüshaların şekilleri, iltibasa meydan verecek şekilde diğer bir eserde veya çoğaltılmış nüshalarında kullanılamayacağı, FSEK’nin 83/son maddesi uyarınca, birinci fıkra hükmüne aykırı hareket edenler hakkında haksız rekabete ilişkin hükümlerin uygulanacağı, davalı eyleminin TTK’nın 55/1-a-4 maddesi çerçevesinde haksız rekabet teşkil ettiği gerekçeleriyle; davanın kabulüyle davacının FSEK 80 inci maddesi kapsamında bağlantılı hak sahibi olduğu ve FSEK’nin 5’inci maddesi anlamında sinema eseri niteliğindeki ”M. Y.” isimli televizyon dizisinin şöhretinden ve reklam gücünden faydalanılarak, davalının basın duyurusunda açıkça davacının ”M. Y.” dizisi ile tüketici arasında çağrışım yaratarak kendi taşınmazlarının satışını arttırmaya yönelik reklam faaliyetinde bulunmasının, FSEK’nin 83’üncü maddesi ve TTK’nın 55/1-a-4 maddesi çerçevesinde haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, önlenmesine, maddi tazminat isteminin kabulüne, 100.000 USD’nin dava tarihinden itibaren kısa vadeli kredilere uygulanan en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, 75.000 TL’nin dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, kararın ilanına dair verilen karar davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 06/11/2014 tarihli kararı ile düzeltilerek onanmıştır.
Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 15/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.